Bekijk de uitzending van Sporza op zondag terug

Zo 12 april 2015 | 13:30 Sporza op zondag

Dit programma is inmiddels afgelopen. Heb je de uitzending van Sporza op zondag gemist? Bekijk hier naar Sporza op zondag gemist.

Sporza op zondag

Datum
Zo 12 april 2015
Tijd
13:30 tot 18:00
Zender
Eén
Genre
Sportprogramma
Jaar
2015
Twitter hashtag
#sporza
Officiële Twitter
@sporza
Deel-url
gids.tv/13116288

Rechtstreeks verslag van de wielerwedstrijd Parijs-Roubaix. Commentaar: Michel Wuyts en Karl Vannieuwkerke. Renaat Schotte (op de motor). Interviews: Maarten Vangramberen.

Een uitgebreide voorbeschouwing van www.wielerflits.nl:

Vandaag wordt het eerste deel van het voorjaar afgesloten met de 113de uitgave van Parijs-Roubaix. De Hel van Noorden, zoals deze klassieker ook wel door het leven gaat, staat altijd garant voor spektakel en is een broedplaats voor heroïsche verhalen. De editie van dit jaar staat ook nog eens in het teken van het afscheid van Sir Bradley Wiggins. Hij zal met vele andere favorieten strijden om de erfenis van Niki Terpstra. WielerFlits blikt uitgebreid vooruit.


Het parcours van Parijs-Roubaix is met één woord te typeren: kasseien. De grove stenen vormen de ziel van de klassieker. Toch is het niet altijd vanzelfsprekend geweest dat dit zo zou blijven. De op één na grootste vijand van kasseien – na Roger de Vlaeminck – luistert naar de naam ‘asfalt’. Na de Tweede Wereldoorlog werden de met kasseien geplaveide rijkswegen in rap tempo geasfalteerd. De organisatie en de stichting Les Amis de Paris-Roubaix gingen de strijd met “de geasfalteerden” – zoals Belgisch wielercommentator Michel Wuyts ze liefkozend noemt – aan. Er werd uitgeweken naar kleine boerenweggetjes, die de koers van vandaag de dag zo zwaar maken.

Ondanks dat de naam anders doet vermoeden, start Parijs-Roubaix in het dorpje Compiègne. Daarna voert het de coureurs over een afstand van 253,5 kilometer noordwaarts. Heuvels zijn er eigenlijk niet, kasseien des te meer. Na het dieptepunt van slechts 22 kilometer kasseien in 1965, gaat de editie van dit jaar alweer voor 52,7 kilometer over de stenen wegen. Deze zijn verdeeld over 27 sectoren. Elke sector krijgt een bepaald aantal sterren, van één tot vijf, die de zwaarte van de strook aangeven. De eerste strook is Troisvilles à Inchy, die na 97,5 kilometer koers op het toneel verschijnt. Drie stroken hebben de zwaarste categorisering van vijf sterren meegekregen: Trouée d’Arenberg (ook wel bekend als het Bos van Wallers), Mons-en-Pévèle en Carrefour de l’Arbre.

De eerste, Trouée d’Arenberg, ligt op een kleine 100 kilometer van de aankomst en vormt traditioneel de opener van de finale. Hier laat het peloton de beschaafde wereld definitief achter zich. Het oude bruggetje dat aan het begin de strook het peloton als een soort welkomsboog begroet, draagt bij aan de mythische status van de plaats. Het is de poort naar de Hel. En dat zal men weten. In 2005 werd de strook zelfs uit het parcours gehaald, omdat hij ‘te gevaarlijk’ zou zijn. De eerste keer dat ‘het Bos’ in de koers verscheen, was in 1968. De organisatie had Jean Stablinski, toprenner uit Wallers, gevraagd of hij nog kasseienstroken in de buurt kende. Dat namen de renners Stablinski, die zelf in die editie zijn laatste Parijs-Roubaix reed, niet in dank af. “Boerenlul, smeerlap, klerelijer”, smeet het peloton naar zijn hoofd. Ook Johan Museeuw moet dat gedacht hebben, in 1998. De Vlaamse vedette kwam hard ten val, en verloor bijna zijn been. Stablinski zelf – afkomstig uit een mijnwerkersgezin – bracht de mythe van Trouée d’Arenberg nog het mooist onder woorden. “In de mijn weet je nooit of je nog boven zult komen. Arenberg is als een kolenmijn. Als je begint na te denken over de gevaren, ga je niet meer.”

De tweede secteur met vijf sterren, Mons-en-Pévèle, is met zijn drie kilometer één van de langste stroken uit Parijs-Roubaix. Als we de kenners mogen geloven, is dit de allerzwaarste passage die de klassieker kent. Naast de lengte zijn er nog twee factoren die dit veroorzaken. Ten eerste is er het hoogteverschil: het eerste stuk loopt met twee procent – stijgingspercentage – af, gevolgd door achthonderd meter vals plat omhoog. Ten tweede is er de wind. Die vermaledijde wind, die in de open velden rond Mons-en-Pévèle geen genade kent.

De derde en laatste vijfsterrenstrook luistert naar de haast poëtische naam Carrefour de l’Arbre. Zijn ligging op slechts vijftien kilometer van de aankomst maakt deze strook tot de belangrijkste van de gehele koers. Wie hier niet meezit, ziet zijn hoop op de overwinning verdwijnen in het opwaaiende stof. “Hier trekt de duvel zijn moordgat open”. Het zijn de woorden van opnieuw Wuyts, in 2009. De editie waarin de beroemde haakse bocht midden op Carrefour de l’Arbre de koers op zijn kop zette. Na dé bocht volgt een licht omhoog lopende passage naar het al even bekende café Carrefour de l’Arbre. Het café van wijlen Madame Jeanne. Het café dat maar één dag per jaar open was. U raadt het al: de dag van Parijs-Roubaix.

Carrefour de l’Arbre is meteen de laatste serieuze hindernis van de koers. Althans, dat verkondigen de commentatoren altijd. Het zal echter niet de eerste keer zijn dat men Hem, een tweesterrenstrook op acht kilometer van het Vélodrome, onderschat. Neem Hennie Kuiper. Met een comfortabele voorsprong stevende hij in 1983 solo af op Roubaix. Op Hem reed hij lek. Het wisselen van het wiel leek een eeuwigheid te duren. Uiteindelijk reed hij op een reservefiets alsnog naar de overwinning, maar het had niet veel meer gescheeld. Minder goed liep het af voor Johan Museeuw. In 2004 zag De Leeuw van Vlaanderen zijn kansen op een vierde zege in Roubaix in rook opgaan door een lekke band op Hem. Terwijl zijn medevluchters verdwenen, ontglipte er een welgemeend ‘hodverdoemme’ aan zijn lippen. Parijs-Roubaix zou hij nooit meer rijden.

Bij het afgaan van Hem resten nog zes luttele kilometers tot aan de finish in het Vélodrome. Een speciaal voor de koers neergelegd groepje kasseien vormt nog een laatste officiële strook, de Espace Charles Crupelandt, maar die zal niet meer voor verschillen zorgen. Zijn naam dankt hij overigens aan ex-winnaar Charles Crupelandt, geboren en getogen in Roubaix. Gezien diens twee heroïsche zeges in Parijs-Roubaix en daaropvolgende heldendaden in de Eerste Wereldoorlog, was iets meer eer dan dit altijd met enige minachting vermelde strookje wellicht op zijn plaats geweest.

In het Véldrome ontvangt het publiek de coureurs als ware gladiatoren. Anderhalve ronde over heilige grond hebben ze dan nog te rijden. Voor wie solo aankomt, is dat anderhalve ronde intens genieten. Mondt de koers uit op een sprint, dan is de spanning om te snijden. Hoe het ook zij, iedereen die de aankomst haalt, mag zichzelf op de borst kloppen. Sir Bradley Wiggins verwoordde het treffend: “Iedereen mag in Parijs-Roubaix een ereronde afleggen, ongeacht je plaats in de wedstrijd. In Roubaix stap je ook niet af. Ik zou zelfs met een sleutelbeenbreuk nog tot aan de wielerpiste rijden. Die eer die je daar te beurt valt is ongelooflijk. Dat vind je nergens.”


Favorieten:

De “zwarte beesten” noemde Eddy Planckaert, ex-winnaar van Parijs-Roubaix, ze afgelopen zondag na afloop van de Ronde van Vlaanderen: sterke sprinters die de macht in het klassieke werk overnemen. Hij doelde daarmee op Alexander Kristoff en John Degenkolb. De Noor heerste vorige week in de Ronde van Vlaanderen. De Duitser schreef twee weken daarvoor Milaan-San Remo op zijn naam. Hoewel Kristoff volhoudt dat Parijs-Roubaix hem minder ligt dan Vlaanderen, kan hij aan het predicaat ‘topfavoriet’ voor komende zondag niet meer ontkomen. In Roubaix kwam hij inderdaad nog nooit verder dan een 9de plaats in 2013, maar zijn resultaten van dit seizoen spreken boekdelen. Naast zijn eclatante zege in Vlaanderens Mooiste werd de Katusha-kopman ook nog eens tweede in Milaan-San Remo, won hij drie ritten plus het eindklassement in de Driedaagse van De Panne en speelde hij afgelopen woensdag met de tegenstand in de Scheldeprijs. Mocht hij ook in het Vélodrome zijn stevige armen in de lucht gooien, dan is hij de elfde renner ooit die de legendarische dubbel Vlaanderen-Roubaix realiseert.

Degenkolb, op zijn beurt, maakt er al lange tijd geen geheim van dat Parijs-Roubaix een van zijn grootste doelen dit seizoen is. De Duitse vedette van Giant-Alpecin gaf vorig jaar al nadrukkelijk zijn visitekaartje af in de helleklassieker, door achter de ontketende Niki Terpstra de sprint voor plek twee naar zijn hand te zetten. Die sprint, in combinatie met zijn enorme kracht, vormt een belangrijk wapen van Degenkolb. Het bezorgde hem dit jaar al de winst in Milaan-San Remo en vorig seizoen eveneens in Gent-Wevelgem. In de Ronde van Vlaanderen ging hij bovendien met de besten mee omhoog op de Oude Kwaremont en de Paterberg, om uiteindelijk als zevende de meet te passeren. Het moge duidelijk zijn: met de vorm van ‘Der John’ zit het wel snor. Wint hij, dan volgt hij Josef Fischer – winnaar van de allereerste editie – op als laatste Duitse laureaat van Parijs-Roubaix.

Twee machtsblokken hebben de nobele taak om de “zwarte beesten” de nek om te draaien, door het voordeel van meerdere ijzers in het vuur te hebben vakkundig uit te spelen. Allereerst is daar Etixx-Quick Step, dat weliswaar zonder viervoudig winnaar Tom Boonen, maar met Niki Terpstra en Zdenek Stybar aantreedt. Terpstra is de uittredend winnaar, en liet dit voorjaar nog maar eens zien dat hij tot de beste klassieker coureurs van deze tijd behoort. Tweede in de Omloop, tweede in Gent-Wevelgem en nog maar eens tweede in de Ronde van Vlaanderen. Het zijn cijfers die niet liegen. Die van zijn ploeggenoot Stybar doen dat ook niet. Sinds de drievoudig wereldkampioen veldrijden overstapte naar het wegwielrennen, reed hij Parijs-Roubaix tweemaal: 6de in 2013, 5de in 2014. Dit jaar liet hij reeds van zich spreken met een machtsvertoon in de Strade Bianche en een tweede plaats in de E3 Harelbeke. Hoewel hij snellere benen heeft dan Terpstra, moet ook Stybar zorgen dat hij mannen als Kristoff en Degenkolb van zich afschudt. Geen sinecure, maar laat nu net Parijs-Roubaix een wedstrijd zijn die als geen ander geschikt is om solo aan te komen.

Het tweede sterrenensemble is Team Sky. Bijna zevenhonderd jaar na Koning Edward III maken de Britten zich op voor een nieuwe invasie in Noord-Frankrijk. Aan het roer twee erkende hardrijder, met roots op de baan, die meer dan wie ook in staat zijn een solo-onderneming op touw te zetten. Geraint Thomas, de nummer 7 van vorig jaar, deed dat al in de E3 Harelbeke eind vorige maand. Hoewel hij als topfavoriet niet verder kwam dan een twaalfde plaats in de Ronde van Vlaanderen, is hij in Roubaix wederom een serieuze kanshebber. De resultaten van Thomas in het klassieke voorjaar mogen er zijn, maar de grootste aandacht binnen de Sky-ploeg zal toch uitgaan naar Sir Bradley Wiggins. Wiggo spreekt al een jaar lang alleen nog maar over Parijs-Roubaix. De nostalgisch aangelegde Brit, die vorig jaar bij zijn eerste serieuze poging om in de helleklassieker een resultaat neer te zetten als negende eindigde, beëindigd er zijn toch al imposante wegcarrière. “Zo veel renners hebben daar hun carrière beëindigd. Denk maar aan Museeuw, Franco Ballerini en Peter Van Petegem. Het is een ideale plaats om te stoppen.” Over zijn vorm bestaan twijfels, na zijn matige optreden in onder meer de Ronde van Vlaanderen. Het zal echter niet de eerste keer zijn dat als Wiggins zich ambitieuze doelen stelt, hij ze ook behaalt. Mocht het hem lukken, dan schaart hij zich in een uiterst select groepje legendes die zowel de Tour de France als Parijs-Roubaix op hun naam schreven. De laatste die dat klaarspeelde, was Bernard Hinault in 1981.

De naam van Niki Terpstra is al gevallen, maar er is nog meer Nederlandse inbreng. Lars Boom leidt namelijk de troepen van Astana en verkeert ogenschijnlijk in uitstekende vorm. In de Ronde van Vlaanderen werd hij knap zesde, terwijl Roubaix een wedstrijd is die hem nog nauwer aan het hart ligt. In 2012 werd hij er al eens zesde en vorig jaar toonde hij zich heer en meester in de kasseienrit in de Tour de France, over deels dezelfde stroken als Parijs-Roubaix. De regenachtige omstandigheden van toen zal hij zondag niet weer meemaken, maar dat neemt niet weg dat de inmiddels 29-jarige Boom iemand is om rekening mee te houden. Nederlands kampioen Sebastian Langeveld is dat normaal gesproken ook. De afgelopen twee jaar was hij de vooruitgeschoven pion van Cannondale-Garmin, waar ook coming man Dylan van Baarle een beschermde rol heeft, een vaste klant in de top-10. Door fysieke tegenslagen lijkt een verlenging van die reeks in 2015 echter een lastige opgave.

De enige Nederlandse WorldTour-formatie van dit moment, LottoNL-Jumbo, start met Sep Vanmarcke als troef. De ploeg zit in een negatieve spiraal en kan wel een grote overwinning gebruiken. Dat Vanmarcke daarvoor de aangewezen persoon is, bewees de Belg in 2013 toen hij het de dit jaar afwezige topfavoriet Fabian Cancellara tot aan het Véldrome behoorlijk lastig maakte. De tranen die na dat verlies over zijn wangen stroomden, getuigden van een echte winnaarsmentaliteit. Toch is juist winnen nu net het probleem bij de oersterke Vanmarcke. Ook vorige week in Vlaanderen wilde het weer niet lukken. Hij toont zich echter strijdvaardig: “Ik heb aanstaande zondag wat recht te zetten en ben extra getergd. Ik ga antwoorden met de pedalen”. Is het vandaag dan eindelijk tijd voor de grote ommekeer voor zowel renner als ploeg?

‘Net niet’ is een term die ook van toepassing is op Greg Van Avermaet en Peter Sagan. De ereplaatsen van eerstgenoemde in grote koersen zijn niet meer op een hand te tellen, maar winnen deed hij slechts één keer in Parijs-Tours. In Parijs-Roubaix, een week na alwéér een podiumplek in de Ronde van Vlaanderen, gaat de Belgische kopman van BMC samen met outsider Daniel Oss op zoek naar winst. Sagan stond juist altijd te boek als een echte winnaar. Tot dit seizoen. In zowel de Strade Bianche, de E3 Harelbeke als de Ronde van Vlaanderen liet het voormalige wonderkind zien dat hij zijn streken echt nog niet verleerd is, maar in volle finale moest hij toch telkens het hoofd buigen. Een tweede nadeel voor het duo is dat de Vlaamse heuvels hen eigenlijk beter liggen dan de Franse keien. Beiden hebben ze nog maar één top-10 notering in Roubaix achter hun naam staan. Toch behoren zowel Van Avermaet als Sagan ook komende zondag ‘gewoon’ tot het rijtje schaduwfavorieten. Puur op basis van kwaliteit.

Het is even spitten in de deelnemerslijst, maar naast Niki Terpstra is er nog één ex-winnaar op terug te vinden: Johan Vansummeren. De lange Belg verraste vriend en vijand door in 2011 vanuit een vroege aanval de overwinning binnen te slepen. Inmiddels is de 34-jarige Vansummeren verzeild geraakt bij AG2R La Mondiale. Favoriet is hij niet, outsider eigenlijk ook al enige tijd niet meer. Die rol is binnen zijn ploeg weggelegd voor de Fransen Damien Gaudin en Sébastien Turgot. Laatstgenoemde werd in 2012 verrassend tweede achter Tom Boonen, terwijl Gaudin een jaar later als vijfde binnenkwam. Een blok met outsiders heeft ook IAM Cycling. Sylvain Chavanel, Heinrich Haussler en Martin Elmiger zullen hoogstwaarschijnlijk niet meespelen voor winst, maar hebben allen al hun sporen verdiend in het klassieke werk. Datzelfde geldt voor tweevoudig Ronde van Vlaanderen-winnaar Stijn Devolder, die bij afwezigheid van Cancellara de kar moet trekken bij Trek, en dat vorige zondag met een elfde stek naar behoren deed. Bij FDJ gokt men dan weer op de rappe Frans kampioen Arnaud Démare, met zijn 23 jaar vooral een man voor de toekomst.

Een laatste vermelding is er nog voor Filippo Pozzato (Lampre-Merida). Niet alleen omdat hij na tal van mindere jaren – die volgden op zijn tweede plek in Roubaix anno 2009 – weer enigszins op de weg terug lijkt te zijn. Nee, toch vooral omdat hij zo verdraaid mooi over de kasseien kan dokkeren. Niemand in het huidige peloton komt ook maar in de buurt van de schoonheid waarmee de flamboyante Italiaan zijn vélo over de stenen stuurt. Als het dan ook nog hard gaat, behoort een dichte ereplaats zonder meer weer tot de mogelijkheden.

Sporza op zondag op tv

Wedstrijd parijs-roubaix tweede wereldoorlog peter sagan cijfers leeuw niki terpstra koning wind dieptepunt kampioen verlenging kwaliteit snor afscheid sprinters finish favoriet finale charles wapen geheim john degenkolb overwinning wereldoorlog bradley wiggins kolenmijn verdwijnen poort lars fabian cancellara tour de france winnaar alexander kristoff renners uitgaan sebastian langeveld step bernard hinault aankomst lars boom edward team sky bradley duitser zdenek stybar resultaten karl vannieuwkerke toneel bocht hennie kuiper wereldkampioen parijs-tours veldrijden 1983 erfenis eerste wereldoorlog astana bernard sterren klassieker tom boonen ronde van vlaanderen dylan vlaanderen borst peter van petegem johan museeuw sep vanmarcke invasie greg van avermaet status meester voorjaar spanning 2004 geraint thomas gent-wevelgem johan vansummeren stijn devolder scheldeprijs terpstra arenberg dylan van baarle sylvain chavanel ag2r sprint troepen beschermde fransen omloop koersen buigen wiel belg passage jeanne voordeel 2009 franco koers machtsvertoon hardrijder eddy touw planckaert snijden damien heer parcours hindernis lekke band vedette normaal aanval giant-alpecin britten keien kuiper optreden schotte kristoff strade bianche wiggins hoofd milaan-san remo avermaet vanmarcke boonen sagan teken baarle cancellara start boek vuur degenkolb vriend langeveld afgesloten thomas de noorden sporza team velden hart namen heinrich haussler filippo pozzato rook gooien outsiders.
Onderwerpen in Sporza op zondag
wedstrijd, parijs-roubaix, tweede wereldoorlog, peter sagan, cijfers, leeuw, niki terpstra, koning, wind, dieptepunt, kampioen, verlenging, kwaliteit, snor, afscheid, sprinters, finish, favoriet, finale, charles, wapen, geheim, john degenkolb, overwinning, wereldoorlog, bradley wiggins, kolenmijn, verdwijnen, poort, lars, fabian cancellara, tour de france, winnaar, alexander kristoff, renners, uitgaan, sebastian langeveld, step, bernard hinault, aankomst, lars boom, edward, team sky, bradley, duitser, zdenek stybar, resultaten, karl vannieuwkerke, toneel, bocht, hennie kuiper, wereldkampioen, parijs-tours, veldrijden, 1983, erfenis, eerste wereldoorlog, astana, bernard, sterren, klassieker, tom boonen, ronde van vlaanderen, dylan, vlaanderen, borst, peter van petegem, johan museeuw, sep vanmarcke, invasie, greg van avermaet, status, meester, voorjaar, spanning, 2004, geraint thomas, gent-wevelgem, johan vansummeren, stijn devolder, scheldeprijs, terpstra, arenberg, dylan van baarle, sylvain chavanel, ag2r, sprint, troepen, beschermde, fransen, omloop, koersen, buigen, wiel, belg, passage, jeanne, voordeel, 2009, franco, koers, machtsvertoon, hardrijder, eddy, touw, planckaert, snijden, damien, heer, parcours, hindernis, lekke band, vedette, normaal, aanval, giant-alpecin, britten, keien, kuiper, optreden, schotte, kristoff, strade bianche, wiggins, hoofd, milaan-san remo, avermaet, vanmarcke, boonen, sagan, teken, baarle, cancellara, start, boek, vuur, degenkolb, vriend, langeveld, afgesloten, thomas de, noorden, sporza, team, velden, hart, namen, heinrich haussler, filippo pozzato, rook, gooien, outsiders