Je vindt hier de programma's van Vanmarcke op tv We hebben de volgende programma's voor Vanmarcke

Vanmarcke gemist

Zo 8 april 2018 | 14:20 Live wielrennen: Parijs-Roubaix

08/04/18 - Sportmagazine, Live verslag van de wielerwedstrijd Parijs Roubaix. Wordt het glibberen over natte kasseien, of stof happen in het Bos van Wallers? Bij de klassieker Parijs Roubaix kan het alle kanten op. In beide...

Live verslag van de wielerwedstrijd Parijs-Roubaix. Wordt het glibberen over natte kasseien, of stof happen in het Bos van Wallers? Bij de klassieker Parijs-Roubaix kan het alle kanten op. In beide gevallen doet de koers zijn bijnaam 'Hel van het Noorden' volledig eer aan. Het is alweer de 116de keer dat de wedstrijd verreden wordt. De NOS is er vandaag live bij als het peloton zijn jaarlijkse martelgang naar de wielerbaan van Roubaix aflegt. Met een handvol favorieten, onder wie Greg van Avermaet (de winnaar van vorig jaar), Zdenek Stybar, Sep Vanmarcke en alleskunner Peter Sagan. En Niki Terpstra, die in de vorm van zijn leven verkeert en onlangs de Ronde van Vlaanderen won. Vanaf 10:55 uur kunnen wielerliefhebbers voor rechtstreekse beelden terecht bij de livestream op NOS.nl en in de NOS-app. NOS Studio Sport schakelt over naar de koers na afloop van de Marathon van Rotterdam. Het commentaar is van Joris van den Berg en Maarten Ducrot.

Za 24 februari 2018 | 13:30 Live wielrennen: Omloop Het Nieuwsblad

24/02/18 - Wielrennen op de weg, Rechtstreeks verslag van de openingswedstrijd van het Belgische wielerseizoen: Omloop Het Nieuwsblad. Michel Wuyts en José De Cauwer geven het commentaar. Op de motor zit verslaggever Renaat Schotte....

Rechtstreeks verslag van de openingswedstrijd van het Belgische wielerseizoen: Omloop Het Nieuwsblad. Michel Wuyts en José De Cauwer geven het commentaar. Op de motor zit verslaggever Renaat Schotte. Karl Vannieuwkerke ontvangt voor en na de koers zijn gasten in de buurt van de aankomst. Procycling.nl blikt vooruit op Omloop Het Nieuwsblad: Vroeger was de start en finish in Gent, maar tussen 1996 en 2008 lag de finish in Lokeren, waarna Gent weer als aankomstplaats fungeerde. Vorig jaar won Greg Van Avermaet als voorlopig laatste renner in Gent, want dit jaar is de finish in Meerbeke. De finale van de Omloop Het Nieuwsblad 2018 doet denken aan de ‘oude’ Ronde van Vlaanderen met passages over de Muur en Bosberg. Het belooft een spektakel te worden. In 2017 maakte een sterke Sep Vanmarcke veel indruk. De Belg versnelde op de Molenberg en kreeg Greg Van Avermaet en Peter Sagan met zich mee. De drie werkten in de resterende 35 kilometer goed samen en bleef de achtervolgende groep voor. Vanmarcke ging de sprint van ver aan, maar zag Van Avermaet passeren en de winst pakken voor Sagan. Om maar gelijk met de deur in huis te vallen: Sagan is er dit jaar niet bij. De Slowaak reed wat koersen in Australië en nam daarna rust om te genieten van zijn zoontje Marlon, die hij in het hoogseizoen wat minder zal zien. Bij afwezigheid van de Slowaak zijn alle ogen gericht op D’n Greg. De Belg kan in De Omloop zijn derde overwinning op een rij boeken en gedeeld recordhouder worden. Hij is vroeg in vorm, want Van Avermaet won in de Ronde van Oman een sprint heuvel op en finishte al zes keer bij de beste acht in een etappe. Wie houdt Van Avermaet van zijn derde overwinning af? Het gevaar komt van zijn landgenoten. Vanmarcke, Oliver Naesen, Philippe Gilbert en Tiesj Benoot zijn gevaarlijke klanten voor de zege. Outsiders zijn Niki Terpstra, Fernando Gaviria, Zdenek Stybar, Tim Wellens, Jürgen Roelandts, Sebastian Langeveld, Jasper Stuyven, Sonny Colbrelli en Arnaud Démare. Een blik op de erelijst leert ons dat er in De Omloop geen cadeautjes worden weggeven.

Za 25 februari 2017 | 13:30 Start wielerseizoen: Omloop Het Nieuwsblad

25/02/17 - Wielrennen op de weg, Live verslag van de wielerkoers Omloop Het Nieuwsblad, algemeen gezien als de traditionele openingskoers van het wielerseizoen. Met de 72ste editie begint de Omloop Het Nieuwsblad vandaag aan een...

Live verslag van de wielerkoers Omloop Het Nieuwsblad, algemeen gezien als de traditionele openingskoers van het wielerseizoen. Met de 72ste editie begint de Omloop Het Nieuwsblad vandaag aan een nieuw hoofdstuk. Voor het eerst telt de Vlaamse openingsklassieker mee voor WorldTourpunten en dat heeft zo zijn gevolgen voor de koers. Maar er zijn daarnaast nog twee opvallende nieuwigheden, naast de nieuwe, algemene regels die gelden in het profpeloton anno 2017. Wat is er allemaal veranderd? Een overzicht. 1) Voor het eerst World Tour De 72ste Omloop Het Nieuwsblad promoveert naar de World Tour, het hoogste niveau van het wielrennen. Maar daar hangt een hoog prijskaartje vast. De overgang van Hors Categorie (tweede klasse) naar World Tour kostte Flanders Classics zo’n 180.000 euro. Er is sowieso een kalender-fee voor wielerbond UCI die 32.000 euro bedraagt, maar de grootste kost is het hogere prijzengeld (40.000 euro) en vooral de hogere vergoedingen voor de teams, die gaan van 3.600 euro naar 8.500 euro. Teams en renners focussen zich in het huidige wielrennen steeds meer op WorldTourpunten en met de status van World Tour is de Omloop dan ook verzekerd van deelname van maar liefst 15 ploegen van World-Tour-niveau en de toprenners voor het klassieke werk. Enkel Movistar, Dimension Data en het nieuwe UAE Abu Dhabi Team zijn de drie afwezige teams van het allerhoogste niveau. Opvallend is echter dat veel van die mondiale ploegen blijven rekenen op Belgische kopmannen. Het draaien-en-keren op de Vlaamse wegen en het dokkeren over die dekselse kasseien vraagt natuurlijk enige vaardigheid. Denken we maar aan Tom Boonen bij Etixx-Quick Step, Greg van Avermaet bij BMC, Jürgen Roelandts en Tiesj Benoot bij Lotto-Soudal, Stijn Vandenbergh en Oliver Naesen bij AG2R, Sep Vanmarcke bij Cannondale-Drapac, Bert De Backer en Zico Waeytens bij Team Sunweb, Edward Theuns bij Trek-Segafredo, Jens Keukeleire bij Orica-Scott. Als we denken aan de buitenlanders die dat Belgisch feestje kunnen verbrodden, denken we in eerste instantie natuurlijk aan Peter Sagan (Bora-Hansgrohe), Alexander Kristoff (Katusha-Alpecin), Arnaud Démare (FDJ), Lars Boom (LottoNL-Jumbo) en ploegmaats Zdenek Stybar en Niki Terpstra (Quick Step Floors). 2) Wielerfeest begint in ’t Kuipke De start van de Omloop is al jaren een heus evenement in Gent. Veel wielerliefhebbers zakten op zaterdagochtend traditioneel af naar het Sint-Pietersplein om de renners te zien en de start mee te maken. Omdat de kermis vorig jaar vroeg viel, moest de koers uitwijken naar het Citadelpark en de reacties van publiek en renners waren zo goed dat die locatie dit jaar behouden blijft. Meer nog: nu de koers het WorldTour-label draagt, wordt er een schepje bovenop gedaan. De ganse omgeving van het Citadelpark vormt dit jaar het decor voor een tweedaags wielerfeest. Het startschot wordt om 11.30 uur gegeven aan het SMAK maar vanaf 9 uur ’s ochtends kunnen toeschouwers al terecht in en om de Flora­liën­hal, waar de bussen en ploegen opgesteld zullen staan. Het belooft koud te worden zaterdag maar wielerfans hoeven niet langer die kou te trotseren om hun helden te zien. Vóór de start kunnen ze immers doorsteken naar ’t Kuipke voor de presentatie van de renners op groot podium. Via het luik dat de twee zalen met elkaar verbindt, zullen de renners ’t Kuipke binnenrijden, waar ze worden verwelkomd door een deejay die voor elke ploeg een passend plaatje zal draaien. De toeschouwers kunnen op het middenplein of in de tribunes plaatsnemen voor de eerste schouwing van de renners, die op het podium ook het startblad zullen tekenen. De toegang is gratis. Toppers als Boonen, Sagan of Van Avermaet die opkomen, dat wordt ongetwijfeld een (eerste) kippenvelmoment van de dag. 3) Rentree van scherprechter De streep ligt voor het tweede jaar opnieuw aan de Plantentuin op een licht hellend vlak, wat vorig jaar voor een razend spannende finish zorgde. Greg Van Avermaet won er een prestigesprint tegen Peter Sagan, Tiesj Benoot en Luke Rowe. Een succesvol experiment en aan die laatste rechte lijn werd dus niet gesleuteld. Ook de rest van het parcours bleef grotendeels behouden, met wel een opvallende rentree. De renners krijgen zaterdag 13 hellingen en 10 kasseistroken voorgeschoteld. De enige wijziging is dat de Molenberg terug is als 13e en laatste helling van de dag, op 35 kilometer van de finish. Vorig jaar werd de Molenberg nog uit het parcours gelaten door wegenwerken en werd gekozen voor de Boembekeberg als vervanger. In 2017 is het dus opnieuw de beurt aan de Molenberg om te dienen als mogelijke scherprechter. Tussen de twee passages van de Haaghoek (na 51km en na 107km) dendert het peloton over de Leberg, de Berendries, Tenbosse, de Eikenmolen, de Muur van Geraardsbergen/Kapelmuur en de Valkenberg. Nadien volgen nog de Kaperij, de Kruisberg, de Taaienberg, de Eikenberg, de Wolvenberg, nogmaals de Leberg en op 35km van de eindmeet de Molenberg. Commentaar: Michel Wuyts en José De Cauwer. Op de motor: Renaat Schotte. Interviews: Chris Picavet. Karl Vannieuwkerke ontvangt voor en na de koers zijn gasten in de buurt van de aankomst.

Zo 10 april 2016 | 13:30 Live wielrennen: Parijs-Roubaix

10/04/16 - Sportprogramma, Wielrennen: rechtstreeks verslag van Parijs Roubaix. Na Milaan San Remo en de Ronde van Vlaanderen staat vandaag met Parijs Roubaix het derde monument van dit wielerseizoen op het programma. De Hel...

Wielrennen: rechtstreeks verslag van Parijs-Roubaix. Na Milaan-San Remo en de Ronde van Vlaanderen staat vandaag met Parijs-Roubaix het derde monument van dit wielerseizoen op het programma. De Hel van het Noorden is volgens velen de mooiste van alle klassiekers, omdat de strijd tegen de elementen nergens zo goed zichtbaar is als op de kasseien in het troosteloze Noord-Franse landschap. Wie wordt de opvolger van John Degenkolb, die na een aanrijding op training een streep moest zetten door het voorjaar? Kan Peter Sagan de dubbel pakken, na zijn winst in de Ronde van Vlaanderen vorige week. Wordt dit het laatste kunstje van Fabian 'Spartacus' Cancellara? Of moeten we kijken naar de andere favorieten Boonen, Terpstra, Boom, Vanmarcke, Stybar en Boasson Hagen? Commentaar: Michel Wuyts, Karl Vannieuwkerke en Renaat Schotte (op de motor). Interviews: Maarten Vangramberen. Verder in deze uitzending: - Autosport: TAC Rally in Tielt (BK Rally) (samenvatting van 9/4). - Handbal: België - Turkije (terugwedstrijd barragematch voor het EK-kwalificatietornooi). Commentaar: Dirk Gerlo (samenvatting van 9/4).

Zo 3 april 2016 | 13:30 Live: Ronde van Vlaanderen

03/04/16 - Wielrennen op de weg, Rechtstreekse uitzending van de 100ste editie van de Ronde van Vlaanderen met een voorbeschouwing vanuit Oudenaarde. Commentaar van Michel Wuyts en José De Cauwer. Renaat Schotte volgt de koers op de...

Rechtstreekse uitzending van de 100ste editie van de Ronde van Vlaanderen met een voorbeschouwing vanuit Oudenaarde. Commentaar van Michel Wuyts en José De Cauwer. Renaat Schotte volgt de koers op de motor. Maarten Vangramberen neemt interviews af en Karl Vannieuwkerke zorgt voor de omkadering. Met tussendoor ook flitsen van de wedstrijd bij de dames. Wielerflits.nl blikt vooruit op De Ronde van vandaag: Vandaag klimt alle langzaam opgebouwde spanning naar een climax. Het moment waarop vele renners maandenlang reikhalzend naar uit kijken is daar als op Grote Markt van Brugge het startschot klinkt voor de honderdste Ronde van Vlaanderen. Na een tocht van 255,9 kilometer met een gigantische massa volk langs de kant, ligt voor de winnaar eeuwige roem te wachten in Oudenaarde. WielerFlits blikt vooruit op de Vlaamse Hoogmis. Het parcours is grotendeels identiek aan vorig jaar. Alleen het eerste deel van de wedstrijd kent een aantal kleine aanpassingen. Vanwege wegwerkzaamheden rond de Molenberg werd het traditionele drieluik Ruiterstraat, Kerkgate en Holleweg hertekend. De kasseistrook van de Jagerij is in de plaats gekomen van de Holleweg om een monument als de Molenberg toch op te kunnen nemen in de jubileumeditie. Bovendien is met de Tiegemberg de eerste helling van vorig jaar geschrapt. Ook anders is de lange aanloop naar de heuvels van de Vlaamse Ardennen. Vanuit Brugge gaan de renners langs de geboorteplaatsen van enkele ‘helden van de Ronde’ als Briek Schotte en Roger Decock (de oudste nog levende winnaar van De Ronde) om hen een eerbetoon te brengen. Het geklauter begint pas na 103 kilometer als de Oude Kwaremont opdoemt. Deze beklimming is sinds de hertekening van het parcours in 2012 de belangrijkste hindernis en moet in totaal driemaal overwonnen worden. De eerste 600 meter van de Oude Kwaremont gaan over een geasfalteerde, maar smalle weg, waarbij het zaak is om goed van voren te zitten, en daarna volgen 1800 meter aan kasseien. Halverwege de beklimming bereiken de renners het zwaarste gedeelte met stijgingspercentages tot elf procent. Het laatste stuk, voordat de renners links afslaan richting de autobaan, is beduidend vlakker. Negen hellingen later volgt een tweede passage, waarna de wedstrijd richting de Paterberg gaat. Deze beklimming is met zijn lengte van 360 meter weliswaar vrij kort, maar erg steil. De Paterberg loopt gemiddeld aan 12,9 procent omhoog en bevat zelfs stukken van boven de twintig procent. Veel tijd om te herstellen hebben de renners daarna niet, want zes kilometer later krijgen zij de Koppenberg voorgeschoteld. De ‘Bult van Melden’ is ongeveer even steil als de Paterberg, maar bijna twee keer zo lang en daarom erg lastig. Regelmatig zien we hier opstoppingen, waarna zelfs getrainde profs te voet naar boven moeten klauteren. De Koppenberg vormt de eerste hindernis in de laatste ronde. Daarna rijden de overgebleven favorieten via de Steenbeekdries, Taaienberg en Kruisberg naar de laatste passages van de Oude Kwaremont en Paterberg. Op dertien kilometer van het einde zijn alle hellingen achter de rug en gaat het richting Oudenaarde, waar op de Minderbroederstraat een vlakke en rechte aankomst is uitgetekend. -Favorieten De top tien van de Ronde van Vlaanderen kent zelden verrassende namen. Na zeven kasseistroken en achttien hellingen komen de sterksten meestal vanzelf bovendrijven. Het favorietenlijstje is daarom beduidend kleiner dan in bijvoorbeeld Milaan-San Remo. Bovenaan dat lijstje staat Fabian Cancellara. De 35-jarige renner is bezig aan zijn laatste seizoen en lijkt erop gebrand om zijn imposante carrière op gepaste wijze af te sluiten. Al sinds januari horen we geluiden uit het peloton over de schijnbaar blakende vorm van Spartacus. De wedstrijden die volgden bleken dat beeld te bevestigen. Cancellara zegevierde in Strade Bianche en maakte vervolgens indruk in Tirreno-Adriatico door de afsluitende tijdrit met ruime voorsprong op zijn naam te schrijven. Afgelopen zondag toonde de renner van Trek-Segafredo pas zijn eerste teken van zwakte, toen hij vierde werd in een sprint met vier, maar Cancellara kan zich troosten met de gedachte dat Gent-Wevelgem hem nooit heeft gelegen. Dat ligt duidelijk anders bij de Ronde van Vlaanderen. Niet voor niets heeft hij al driemaal gewonnen. Toch zal Peter Sagan vertrouwen hebben getankt in Gent-Wevelgem. De wereldkampioen leek daar op de Kemmelberg minstens zo sterk als Cancellara en won de sprint vervolgens met twee fietslengtes verschil, waardoor hij eindelijk van die hatelijke nul afkwam. De pas 26-jarige renner eindigde al driemaal in de top vijf van De Ronde en lijkt over de juiste vorm te beschikken voor opnieuw een topprestatie. Een minpuntje is dat zijn ploeg niet sterk oogt. Waar Cancellara regelmatig tot diep in de finale op Jasper Stuyven kan rekenen, zit Sagan meestal snel alleen. Het is voor hem bovendien zaak om zuinig te koersen. De renner van Tinkoff is er niet vies van om vroeg met zijn krachten te smijten, maar De Ronde is bij uitstek een wedstrijd waarbij je energie moet sparen. Dat lijkt Greg Van Avermaet ook geleerd te hebben. De Belg stond lang bekend om zijn vroege, impulsieve aanvallen, maar heeft sinds kort een andere rijstijl. Sagan omschreef het zelfs als laf, nadat hij door hem werd geklopt in de zesde etappe van Tirreno-Adriatico, maar het levert wél overwinningen op. Van Avermaet won ook het eindklassement van de Italiaanse rittenkoers en bleek tevens de beste in Omloop Het Nieuwsblad, opnieuw voor Sagan. De Belg kende vorige week een kleine tegenslag toen hij vanwege maagproblemen moest passen voor E3 Harelbeke, maar hij leek twee dagen later in Gent-Wevelgem weer op weg naar zijn oude topvorm. Een week zou genoeg moeten zijn om die te bereiken. Bij LottoNL-Jumbo zijn alle ogen gericht op Sep Vanmarcke. De 27-jarige renner kent dit seizoen een andere opbouw en maakte vorige week pas zijn eerste wedstrijdkilometers in België. Hij liet daar direct een goede indruk achter. Vanmarcke moest in de E3 Harelbeke nog genoegen nemen met een achtste plaats, maar behaalde in Wevelgem de dichtste ereplaats. De renner behoorde samen met Sagan en Cancellara tot de beste renners in koers. Dat belooft wat voor vandaag. Etixx-Quick-Step houdt daarentegen géén goed gevoel over aan de laatste klassiekers. De Belgische formatie beschikt over een ijzersterk blok, maar een afmaker ontbreekt. Het gevolg is dat ze steeds in achtervolging moeten op de beste renners in koers en de podiumplaatsen als sneeuw voor de zon zien verdwijnen. De renners van Etixx-Quick-Step behoren daarom niet tot de topfavorieten, maar pas op: de ploeg beschikt over voldoende renners die onder de juiste omstandigheden wel degelijk zouden kunnen winnen. Daarbij is het vooral uitkijken naar Zdenek Stybar en Niki Terpstra. Zij lieten in de afgelopen wedstrijden de beste indruk achter. Tom Boonen kwam op de korte prikken telkens wat te kort, maar mag vanwege zijn naam niet uitgevlakt worden. Ook Matteo Trentin en Stijn Vandenbergh hebben veel in hun mars. Bij Sky kan men eveneens op meerdere paarden wedden. De meeste ogen zijn gericht op Michal Kwiatkowski na zijn overwinning in E3 Harelbeke, maar ook Geraint Thomas is een gevaarlijke klant. Vorig seizoen was hij zelfs voor velen de topfavoriet voor de Ronde van Vlaanderen. Dit jaar richt Thomas zich voornamelijk op etappewedstrijden. Hij heeft daarom nog geen enkele Vlaamse klassieker verreden, maar zijn eigen ploegmaten bewezen dat dit niet per se een probleem hoeft te vormen. Voor Kwiatkowski was E3 Harelbeke namelijk óók pas zijn eerste wedstrijd op kasseien. Hetzelfde geldt voor Ian Stannard, die daar derde werd. En dan beschikt Sky ook nog eens over Luke Rowe. De Britten behoren daarom tot de sterkste ploegen en kunnen dit voordeel gaan uitspelen. Katusha is aan de andere kant afhankelijk van één man: Alexander Kristoff. De winnaar van vorig jaar is bezig aan een wisselvallig seizoen. De Noor begon sterk, met vijf overwinningen in februari, maar reed daarna niet zoals we van hem gewend zijn. Het dieptepunt was E3 Harelbeke, waar hij opvallend veel moeite had om renners te volgen die hij normaal eenvoudig voorbij rijdt. Na afloop bleek Kristoff last te hebben van een griepje en inmiddels is hij weer langzaam aan het opkrabbelen. De Katusha-renner schreef deze week de lastige openingsetappe van de Driedaagse De Panne-Koksijde op zijn naam. Het deelnemersveld was daar weliswaar niet geweldig, maar toch: Kristoff is op de weg terug en op basis van zijn verleden verdient hij het voordeel van de twijfel. Vlak hem dus niet uit. Lotto Soudal heeft de verrassing van vorig jaar in huis. Tiesj Benoot eindigde toen als vijfde bij zijn debuut. De inmiddels 22-jarige Belg is in korte tijd uitgegroeid tot een vaste waarde in finales van kasseiklassiekers. Benoot kan niet langer gebruik maken van zijn onbekendheid, maar met één jaar extra ervaring op zak is het allerminst ondenkbaar dat hij zijn prestatie van vorig seizoen gaat verbeteren. De Belgische ploeg rekent bovendien op Jurgen Roelandts. De derde van 2013 viel weliswaar tegen in E3 Harelbeke, maar dat kwam door rugproblemen en die zouden ondertussen weer verholpen zijn. Lotto Soudal kan zondag niet beschikken over Jens Debusschere. De onfortuinlijke sprinter kwam ten val in Gent-Wevelgem en moet de klassiekers missen. Naast de eerder genoemde Terpstra is ook Lars Boom een renner die voor Nederlands succes kan zorgen. De Astana-renner maakte een goede indruk in E3 Harelbeke, waar hij als zesde eindigde. Zijn ploegmaat Lieuwe Westra mag na zijn overwinning in De Panne ook niet onderschat worden. Achter de naam van Sebastian Langeveld staat nog een vraagteken. De voormalig Nederlands kampioen kon vanwege ziekte en valpartijen nog niet imponeren, maar zou inmiddels weer aan de betere hand zijn. Langeveld, die al driemaal in de top tien van De Ronde eindigde, is samen met Matti Breschel de kopman bij Cannondale, waar ook Dylan van Baarle op een mooie uitslag hoopt. De 23-jarige renner is in goede doen, getuige zijn negentiende plaats in E3 Harelbeke. Andere outsiders zijn tot slot Edvald Boasson Hagen (Dimension Data), Milaan-San Remo-winnaar Arnaud Démare (FDJ), Jens Keukeleire (Orica-GreenEDGE), Filippo Pozzato (Souteasth-Venezuela), Dries Devenyns (IAM Cycling) en Sylvain Chavanel (Direct Energie). De kans is klein dat zij de topfavorieten kunnen volgen, maar met de juiste tactiek is een podiumplek niet onmogelijk.

Za 19 maart 2016 | 14:30 Live wielrennen: Milaan-San Remo

19/03/16 - Sportmagazine, Liveverslag van de wielerwedstrijd Milaan San Remo. Wielerflits.nl blikt vooruit: Vandaag is het eindelijk zover. Met Milaan San Remo staat het eerste monument van het seizoen op het programma. In de...

Liveverslag van de wielerwedstrijd Milaan-San Remo. Wielerflits.nl blikt vooruit: Vandaag is het eindelijk zover. Met Milaan-San Remo staat het eerste monument van het seizoen op het programma. In de 107e editie van La Primavera strijdt men na 291 kilometer om eeuwige roem te behalen op de Via Roma. Wie zijn de belangrijkste kanshebbers? De eerste helft van de wedstrijd is grotendeels vlak, pas na ruim 140 kilometer moet voor het eerst echt geklommen worden als de Passo del Turchino opdoemt. Snel daarna krijgen de renners voor het eerst de Middellandse Zee in zicht. Langs de wegen van de Ligurische kust gaat het vervolgens richting San Remo. De eerstvolgende hindernissen liggen daarna op ongeveer vijftig kilometer van de meet. In korte tijd moet het peloton de drie Capi (Capo Mele, Capo Cervo en Capo Berta) overwinnen. Deze korte hellingen gelden slechts als warmlopers voor de finale en zijn voor de meeste renners geen probleem, maar dat geldt niet voor de Cipressa. Deze beklimming van zes kilometer aan 4,1 procent is niet eens superzwaar, maar omdat het peloton dan al 270 kilometer onderweg is, wordt hier doorgaans het kaf van het koren gescheiden. Na een technische afdaling komen de renners op negen kilometer voor het einde aan bij de voet van de Poggio. Deze 3,7 kilometer lange heuvel moet voor de laatste schifting zorgen. Het stuk vlak voor de top is het steilst met stijgingspercentages tot acht procent. Een ideale plek voor puncheurs om aan te vallen en met voorsprong aan de afdaling te beginnen. Deze afdaling is eveneens lastig met een aantal scherpe haarspeldbochten. Vorig jaar gingen hier een aantal favorieten tegen de grond, waaronder Philippe Gilbert en Zden?k Štybar. Eenmaal beneden is het nog twee kilometer tot aan de eindstreep op de Via Roma. Voor de belangrijkste kanshebbers op de overwinning moeten we kijken naar snelle mannen die in staat zijn om de Poggio te overleven. Ook aanvallers kunnen winnen in San Remo, maar meestal eindigt de koers in een sprint met een beperkte groep. Dat was ook de afgelopen twee jaar zo. Toen was Alexander Kristoff erg succesvol. In 2014 greep hij zelfs de zege en vorig jaar was alleen John Degenkolb sneller. Bij afwezigheid van de Duitser van Giant-Alpecin, die nog steeds niet hersteld is van het trainingsongeluk, mag Kristoff daarom gezien worden als topfavoriet. Weinig renners zijn na een lastige koers sneller dan de spurter van Katusha. Dat bleek ook in Parijs-Nice, toen hij in de lastige etappe met de Mont Ventoux relatief eenvoudig de groepssprint won. De etappezege ging toen echter naar de vooruit gebleven Alexey Lutsenko, waardoor Kristoff op nul bleef staan in Frankrijk. Dat lag ook mede aan Michael Matthews, die twee etappes wegkaapte en vooral bergop indruk maakte. De Australiër liet nogmaals zien één van de best klimmende sprinters van het peloton te zijn. Voor iemand die Gilbert kan volgen op de Cauberg, moet de Poggio helemáál een makkie zijn. Dat biedt kansen. Als zijn ploeg Orica-GreenEDGE de koers dusdanig zwaar maakt dat de meeste sprinters kapot zitten, kan Matthews wellicht beter doen dan zijn derde plaats van vorig jaar. Ook Peter Sagan heeft belang bij dat scenario. Het lijkt een zekerheidje dat hij de Poggio gaat overleven. Zijn kans op de overwinning hangt vervolgens af van hoeveel anderen dat ook gaat lukken. Dat bleken er tot dusver steeds te veel te zijn. De laatste vier jaar werd de regerend wereldkampioen achtereenvolgens vierde, tweede, tiende en opnieuw vierde. Zijn prestaties dit seizoen wijzen erop dat hij opnieuw een topnotering gaat halen. De vraag is welke. Hetzelfde geldt voor Fabian Cancellara. De Zwitserse oud-winnaar eindigde in zijn laatste zeven deelnames vijfmaal op het podium. Hij deed dat op verschillende manieren: via late uitvallen, zowel op als na de Poggio, én in kleine massaspurten. Spartacus staat weliswaar niet te boek als sprinter, maar een spurt na bijna driehonderd kilometer is een geval apart. Dan telt vooral hoeveel energie je nog over hebt en Cancellara bleek vaak met overschot te zitten. Hij is momenteel bezig aan zijn laatste seizoen en lijkt erop gebrand om knallend afscheid te nemen. Cancellara is al goed op weg met de zege in Strade Bianche, maar ook Milaan-San Remo staat hoog op zijn verlanglijstje. Dat gaat ook op voor Nacer Bouhanni. De Fransman heeft er zelfs zijn hoofddoel van gemaakt. “Ik weet dat ik kan winnen”, vertelde hij eerder aan L’Equipe. “Vorig jaar zat ik met nog tweehonderd meter te gaan in het wiel van Sagan, maar durfde ik niet om vroeg de sprint te openen. Dat was een grote fout en dat zal mij nu niet meer gebeuren.” De generale repetitie in Parijs-Nice verliep in ieder geval uitstekend. Bouhanni kwam tweemaal als eerste over de streep, al werd hij de eerste keer gedeclasseerd. Nu Greg Van Avermaet het etiket van ‘eeuwige tweede’ definitief van zich lijkt te hebben afgeworpen, behoort ook hij tot de favorieten. Zijn track record in San Remo is weliswaar niet erg indrukwekkend, een negende plaats in 2011 is zijn beste uitslag, maar de Belg mag vanwege zijn opvallende prestaties dit seizoen niet genegeerd worden. De BMC-renner gaat na zijn overwinningen in Omloop Het Nieuwsblad en Tirreno-Adriatico met veel vertrouwen naar Milaan. De tweede Belgische topper, Tom Boonen, heeft daarentegen nog niet kunnen imponeren. Hij laat het kopmanschap daarom aan Zden?k Štybar en Fernando Gaviria. Eerstgenoemde kan zijn explosiviteit uitstekend kwijt op de Poggio en ook de daaropvolgende afdaling ligt hem als gegoten. De drievoudig wereldkampioen veldrijden is technisch zeer begaafd en zou in de lastige haarspeldbochten een verschil kunnen maken. Achter de naam van Gaviria staat nog een groot vraagteken. De pas 21-jarige Colombiaan beschikt duidelijk over veel talent, getuige ook zijn ritzege in Tirreno-Adriatico, maar het is de vraag of hij een koers van bijna driehonderd kilometer nu al aankan. Bij Dimension Data zijn de ogen voornamelijk gericht op Edvald Boasson Hagen. De 28-jarige Noor, die na een paar mindere jaren zijn oude topvorm weer gevonden lijkt te hebben, beschikt over de ideale kwaliteiten voor een koers als Milaan-San Remo. Zijn ploeg heeft daarnaast met Mark Cavendish een oud-winnaar in de gelederen, maar vorig jaar raakte hij niet in de voorste groep over de Poggio. Op basis van Tirreno-Adriatico, waar Cavendish telkens achteraan eindigde, lijkt de kans klein dat het hem dit seizoen wél weer gaat lukken. Dimension Data heeft daarnaast met Reinardt Janse van Rensburg, Youcef Reguigui en Kristian Sbaragli nog een aantal andere sprinters achter de hand. Ook Sky kan op meerdere paarden wedden. Ben Swift werd al eens derde voor de Britse formatie en lijkt opnieuw in goede doen. De 28-jarige sprinter maakte afgelopen week indruk in Parijs-Nice door bergop lang Geraint Thomas bij te blijven staan. Thomas zelf mag ook niet uitgevlakt worden. De winnaar van Parijs-Nice viel vorig jaar nog aan in de finale en werd pas net na de top van de Poggio weer ingerekend. Met ook Micha? Kwiatkowski in de gelederen gaan we Sky waarschijnlijk opnieuw in de aanval zien. Het zoeken van de aanval is ook voor een aantal Nederlanders een mogelijke route naar succes. Sebastian Langeveld, Tom-Jelte Slagter (beiden Cannondale), Lars Boom (Astana) en Tom Dumoulin (Giant-Alpecin) behoren niet tot de topfavorieten, maar zouden met een goed getimede aanval de kleppers kunnen verrassen. Mocht de koers wederom eindigen in een (kleine) massasprint, dan is de Nederlandse hoop voornamelijk gevestigd op Moreno Hofland. Vorig jaar was hij bij zijn debuut weliswaar naar eigen zeggen ‘in één keer helemaal leeg’ na de Cipressa, maar een extra jaar ervaring kan wonderen doen. Toch zet zijn ploeg LottoNL-Jumbo voornamelijk in op Sep Vanmarcke. De Belg beschikt na een zware wedstrijd vaak nog over een snel eindschot, maar hij is daar niet bepaald de enige in. Ook Giacomo Nizzolo, Niccolo Bonifazio (beiden Trek-Segafredo), Luka Mezgec (Orica-GreenEDGE), Juan José Lobato (Movistar), Jens Debusschere (Lotto Soudal), Sacha Modolo, Davide Cimolai (beiden Lampre-Merida), Heinrich Haussler, Leigh Howard (beiden IAM Cycling), Arnaud Démare (FDJ), Elia Viviani (Sky), Ramunas Navardauskas (Cannondale) en Sonny Colbrelli (Bardiani-CSF) zouden op deze manier voor een verrassing kunnen zorgen. De deelnemerslijst telt ook een aantal gerenommeerde aanvallers waar rekening mee dient te worden gehouden. Vincenzo Nibali springt daarvan het meest in het oog. De Astana-renner is in La Primavera al meermaals in de aanval gegaan en in 2012 leidde dat zelfs tot een podiumplaats. Renners als Jan Bakelants (AG2R La Mondiale), Diego Ulissi (Lampre-Merida), Tony Gallopin, Tim Wellens (beiden Lotto Soudal), Filippo Pozzato (Southeast-Venezuela) en Simon Geschke (Giant-Alpecin) zullen hopen op een soortgelijk scenario. Tot slot aandacht voor nog zo’n aanvaller: Maarten Tjallingii. De 38-jarige veteraan kleurde de laatste jaren steevast de vroege vlucht en begint zaterdag aan zijn laatste Milaan-San Remo. Winnen zal hij waarschijnlijk niet doen, maar wees niet verbaast als hij nog één keer zijn oude kunstje gaat flikken. Dat zou een mooi afscheid zijn.

Zo 12 april 2015 | 13:30 Live wielrennen: Parijs-Roubaix

12/04/15 - Sportprogramma, Rechtstreeks verslag van de wielerwedstrijd Parijs Roubaix. Commentaar: Michel Wuyts en Karl Vannieuwkerke. Renaat Schotte (op de motor). Interviews: Maarten Vangramberen. Een uitgebreide...

Rechtstreeks verslag van de wielerwedstrijd Parijs-Roubaix. Commentaar: Michel Wuyts en Karl Vannieuwkerke. Renaat Schotte (op de motor). Interviews: Maarten Vangramberen. Een uitgebreide voorbeschouwing van www.wielerflits.nl: Vandaag wordt het eerste deel van het voorjaar afgesloten met de 113de uitgave van Parijs-Roubaix. De Hel van Noorden, zoals deze klassieker ook wel door het leven gaat, staat altijd garant voor spektakel en is een broedplaats voor heroïsche verhalen. De editie van dit jaar staat ook nog eens in het teken van het afscheid van Sir Bradley Wiggins. Hij zal met vele andere favorieten strijden om de erfenis van Niki Terpstra. WielerFlits blikt uitgebreid vooruit. Het parcours van Parijs-Roubaix is met één woord te typeren: kasseien. De grove stenen vormen de ziel van de klassieker. Toch is het niet altijd vanzelfsprekend geweest dat dit zo zou blijven. De op één na grootste vijand van kasseien – na Roger de Vlaeminck – luistert naar de naam ‘asfalt’. Na de Tweede Wereldoorlog werden de met kasseien geplaveide rijkswegen in rap tempo geasfalteerd. De organisatie en de stichting Les Amis de Paris-Roubaix gingen de strijd met “de geasfalteerden” – zoals Belgisch wielercommentator Michel Wuyts ze liefkozend noemt – aan. Er werd uitgeweken naar kleine boerenweggetjes, die de koers van vandaag de dag zo zwaar maken. Ondanks dat de naam anders doet vermoeden, start Parijs-Roubaix in het dorpje Compiègne. Daarna voert het de coureurs over een afstand van 253,5 kilometer noordwaarts. Heuvels zijn er eigenlijk niet, kasseien des te meer. Na het dieptepunt van slechts 22 kilometer kasseien in 1965, gaat de editie van dit jaar alweer voor 52,7 kilometer over de stenen wegen. Deze zijn verdeeld over 27 sectoren. Elke sector krijgt een bepaald aantal sterren, van één tot vijf, die de zwaarte van de strook aangeven. De eerste strook is Troisvilles à Inchy, die na 97,5 kilometer koers op het toneel verschijnt. Drie stroken hebben de zwaarste categorisering van vijf sterren meegekregen: Trouée d’Arenberg (ook wel bekend als het Bos van Wallers), Mons-en-Pévèle en Carrefour de l’Arbre. De eerste, Trouée d’Arenberg, ligt op een kleine 100 kilometer van de aankomst en vormt traditioneel de opener van de finale. Hier laat het peloton de beschaafde wereld definitief achter zich. Het oude bruggetje dat aan het begin de strook het peloton als een soort welkomsboog begroet, draagt bij aan de mythische status van de plaats. Het is de poort naar de Hel. En dat zal men weten. In 2005 werd de strook zelfs uit het parcours gehaald, omdat hij ‘te gevaarlijk’ zou zijn. De eerste keer dat ‘het Bos’ in de koers verscheen, was in 1968. De organisatie had Jean Stablinski, toprenner uit Wallers, gevraagd of hij nog kasseienstroken in de buurt kende. Dat namen de renners Stablinski, die zelf in die editie zijn laatste Parijs-Roubaix reed, niet in dank af. “Boerenlul, smeerlap, klerelijer”, smeet het peloton naar zijn hoofd. Ook Johan Museeuw moet dat gedacht hebben, in 1998. De Vlaamse vedette kwam hard ten val, en verloor bijna zijn been. Stablinski zelf – afkomstig uit een mijnwerkersgezin – bracht de mythe van Trouée d’Arenberg nog het mooist onder woorden. “In de mijn weet je nooit of je nog boven zult komen. Arenberg is als een kolenmijn. Als je begint na te denken over de gevaren, ga je niet meer.” De tweede secteur met vijf sterren, Mons-en-Pévèle, is met zijn drie kilometer één van de langste stroken uit Parijs-Roubaix. Als we de kenners mogen geloven, is dit de allerzwaarste passage die de klassieker kent. Naast de lengte zijn er nog twee factoren die dit veroorzaken. Ten eerste is er het hoogteverschil: het eerste stuk loopt met twee procent – stijgingspercentage – af, gevolgd door achthonderd meter vals plat omhoog. Ten tweede is er de wind. Die vermaledijde wind, die in de open velden rond Mons-en-Pévèle geen genade kent. De derde en laatste vijfsterrenstrook luistert naar de haast poëtische naam Carrefour de l’Arbre. Zijn ligging op slechts vijftien kilometer van de aankomst maakt deze strook tot de belangrijkste van de gehele koers. Wie hier niet meezit, ziet zijn hoop op de overwinning verdwijnen in het opwaaiende stof. “Hier trekt de duvel zijn moordgat open”. Het zijn de woorden van opnieuw Wuyts, in 2009. De editie waarin de beroemde haakse bocht midden op Carrefour de l’Arbre de koers op zijn kop zette. Na dé bocht volgt een licht omhoog lopende passage naar het al even bekende café Carrefour de l’Arbre. Het café van wijlen Madame Jeanne. Het café dat maar één dag per jaar open was. U raadt het al: de dag van Parijs-Roubaix. Carrefour de l’Arbre is meteen de laatste serieuze hindernis van de koers. Althans, dat verkondigen de commentatoren altijd. Het zal echter niet de eerste keer zijn dat men Hem, een tweesterrenstrook op acht kilometer van het Vélodrome, onderschat. Neem Hennie Kuiper. Met een comfortabele voorsprong stevende hij in 1983 solo af op Roubaix. Op Hem reed hij lek. Het wisselen van het wiel leek een eeuwigheid te duren. Uiteindelijk reed hij op een reservefiets alsnog naar de overwinning, maar het had niet veel meer gescheeld. Minder goed liep het af voor Johan Museeuw. In 2004 zag De Leeuw van Vlaanderen zijn kansen op een vierde zege in Roubaix in rook opgaan door een lekke band op Hem. Terwijl zijn medevluchters verdwenen, ontglipte er een welgemeend ‘hodverdoemme’ aan zijn lippen. Parijs-Roubaix zou hij nooit meer rijden. Bij het afgaan van Hem resten nog zes luttele kilometers tot aan de finish in het Vélodrome. Een speciaal voor de koers neergelegd groepje kasseien vormt nog een laatste officiële strook, de Espace Charles Crupelandt, maar die zal niet meer voor verschillen zorgen. Zijn naam dankt hij overigens aan ex-winnaar Charles Crupelandt, geboren en getogen in Roubaix. Gezien diens twee heroïsche zeges in Parijs-Roubaix en daaropvolgende heldendaden in de Eerste Wereldoorlog, was iets meer eer dan dit altijd met enige minachting vermelde strookje wellicht op zijn plaats geweest. In het Véldrome ontvangt het publiek de coureurs als ware gladiatoren. Anderhalve ronde over heilige grond hebben ze dan nog te rijden. Voor wie solo aankomt, is dat anderhalve ronde intens genieten. Mondt de koers uit op een sprint, dan is de spanning om te snijden. Hoe het ook zij, iedereen die de aankomst haalt, mag zichzelf op de borst kloppen. Sir Bradley Wiggins verwoordde het treffend: “Iedereen mag in Parijs-Roubaix een ereronde afleggen, ongeacht je plaats in de wedstrijd. In Roubaix stap je ook niet af. Ik zou zelfs met een sleutelbeenbreuk nog tot aan de wielerpiste rijden. Die eer die je daar te beurt valt is ongelooflijk. Dat vind je nergens.” Favorieten: De “zwarte beesten” noemde Eddy Planckaert, ex-winnaar van Parijs-Roubaix, ze afgelopen zondag na afloop van de Ronde van Vlaanderen: sterke sprinters die de macht in het klassieke werk overnemen. Hij doelde daarmee op Alexander Kristoff en John Degenkolb. De Noor heerste vorige week in de Ronde van Vlaanderen. De Duitser schreef twee weken daarvoor Milaan-San Remo op zijn naam. Hoewel Kristoff volhoudt dat Parijs-Roubaix hem minder ligt dan Vlaanderen, kan hij aan het predicaat ‘topfavoriet’ voor komende zondag niet meer ontkomen. In Roubaix kwam hij inderdaad nog nooit verder dan een 9de plaats in 2013, maar zijn resultaten van dit seizoen spreken boekdelen. Naast zijn eclatante zege in Vlaanderens Mooiste werd de Katusha-kopman ook nog eens tweede in Milaan-San Remo, won hij drie ritten plus het eindklassement in de Driedaagse van De Panne en speelde hij afgelopen woensdag met de tegenstand in de Scheldeprijs. Mocht hij ook in het Vélodrome zijn stevige armen in de lucht gooien, dan is hij de elfde renner ooit die de legendarische dubbel Vlaanderen-Roubaix realiseert. Degenkolb, op zijn beurt, maakt er al lange tijd geen geheim van dat Parijs-Roubaix een van zijn grootste doelen dit seizoen is. De Duitse vedette van Giant-Alpecin gaf vorig jaar al nadrukkelijk zijn visitekaartje af in de helleklassieker, door achter de ontketende Niki Terpstra de sprint voor plek twee naar zijn hand te zetten. Die sprint, in combinatie met zijn enorme kracht, vormt een belangrijk wapen van Degenkolb. Het bezorgde hem dit jaar al de winst in Milaan-San Remo en vorig seizoen eveneens in Gent-Wevelgem. In de Ronde van Vlaanderen ging hij bovendien met de besten mee omhoog op de Oude Kwaremont en de Paterberg, om uiteindelijk als zevende de meet te passeren. Het moge duidelijk zijn: met de vorm van ‘Der John’ zit het wel snor. Wint hij, dan volgt hij Josef Fischer – winnaar van de allereerste editie – op als laatste Duitse laureaat van Parijs-Roubaix. Twee machtsblokken hebben de nobele taak om de “zwarte beesten” de nek om te draaien, door het voordeel van meerdere ijzers in het vuur te hebben vakkundig uit te spelen. Allereerst is daar Etixx-Quick Step, dat weliswaar zonder viervoudig winnaar Tom Boonen, maar met Niki Terpstra en Zdenek Stybar aantreedt. Terpstra is de uittredend winnaar, en liet dit voorjaar nog maar eens zien dat hij tot de beste klassieker coureurs van deze tijd behoort. Tweede in de Omloop, tweede in Gent-Wevelgem en nog maar eens tweede in de Ronde van Vlaanderen. Het zijn cijfers die niet liegen. Die van zijn ploeggenoot Stybar doen dat ook niet. Sinds de drievoudig wereldkampioen veldrijden overstapte naar het wegwielrennen, reed hij Parijs-Roubaix tweemaal: 6de in 2013, 5de in 2014. Dit jaar liet hij reeds van zich spreken met een machtsvertoon in de Strade Bianche en een tweede plaats in de E3 Harelbeke. Hoewel hij snellere benen heeft dan Terpstra, moet ook Stybar zorgen dat hij mannen als Kristoff en Degenkolb van zich afschudt. Geen sinecure, maar laat nu net Parijs-Roubaix een wedstrijd zijn die als geen ander geschikt is om solo aan te komen. Het tweede sterrenensemble is Team Sky. Bijna zevenhonderd jaar na Koning Edward III maken de Britten zich op voor een nieuwe invasie in Noord-Frankrijk. Aan het roer twee erkende hardrijder, met roots op de baan, die meer dan wie ook in staat zijn een solo-onderneming op touw te zetten. Geraint Thomas, de nummer 7 van vorig jaar, deed dat al in de E3 Harelbeke eind vorige maand. Hoewel hij als topfavoriet niet verder kwam dan een twaalfde plaats in de Ronde van Vlaanderen, is hij in Roubaix wederom een serieuze kanshebber. De resultaten van Thomas in het klassieke voorjaar mogen er zijn, maar de grootste aandacht binnen de Sky-ploeg zal toch uitgaan naar Sir Bradley Wiggins. Wiggo spreekt al een jaar lang alleen nog maar over Parijs-Roubaix. De nostalgisch aangelegde Brit, die vorig jaar bij zijn eerste serieuze poging om in de helleklassieker een resultaat neer te zetten als negende eindigde, beëindigd er zijn toch al imposante wegcarrière. “Zo veel renners hebben daar hun carrière beëindigd. Denk maar aan Museeuw, Franco Ballerini en Peter Van Petegem. Het is een ideale plaats om te stoppen.” Over zijn vorm bestaan twijfels, na zijn matige optreden in onder meer de Ronde van Vlaanderen. Het zal echter niet de eerste keer zijn dat als Wiggins zich ambitieuze doelen stelt, hij ze ook behaalt. Mocht het hem lukken, dan schaart hij zich in een uiterst select groepje legendes die zowel de Tour de France als Parijs-Roubaix op hun naam schreven. De laatste die dat klaarspeelde, was Bernard Hinault in 1981. De naam van Niki Terpstra is al gevallen, maar er is nog meer Nederlandse inbreng. Lars Boom leidt namelijk de troepen van Astana en verkeert ogenschijnlijk in uitstekende vorm. In de Ronde van Vlaanderen werd hij knap zesde, terwijl Roubaix een wedstrijd is die hem nog nauwer aan het hart ligt. In 2012 werd hij er al eens zesde en vorig jaar toonde hij zich heer en meester in de kasseienrit in de Tour de France, over deels dezelfde stroken als Parijs-Roubaix. De regenachtige omstandigheden van toen zal hij zondag niet weer meemaken, maar dat neemt niet weg dat de inmiddels 29-jarige Boom iemand is om rekening mee te houden. Nederlands kampioen Sebastian Langeveld is dat normaal gesproken ook. De afgelopen twee jaar was hij de vooruitgeschoven pion van Cannondale-Garmin, waar ook coming man Dylan van Baarle een beschermde rol heeft, een vaste klant in de top-10. Door fysieke tegenslagen lijkt een verlenging van die reeks in 2015 echter een lastige opgave. De enige Nederlandse WorldTour-formatie van dit moment, LottoNL-Jumbo, start met Sep Vanmarcke als troef. De ploeg zit in een negatieve spiraal en kan wel een grote overwinning gebruiken. Dat Vanmarcke daarvoor de aangewezen persoon is, bewees de Belg in 2013 toen hij het de dit jaar afwezige topfavoriet Fabian Cancellara tot aan het Véldrome behoorlijk lastig maakte. De tranen die na dat verlies over zijn wangen stroomden, getuigden van een echte winnaarsmentaliteit. Toch is juist winnen nu net het probleem bij de oersterke Vanmarcke. Ook vorige week in Vlaanderen wilde het weer niet lukken. Hij toont zich echter strijdvaardig: “Ik heb aanstaande zondag wat recht te zetten en ben extra getergd. Ik ga antwoorden met de pedalen”. Is het vandaag dan eindelijk tijd voor de grote ommekeer voor zowel renner als ploeg? ‘Net niet’ is een term die ook van toepassing is op Greg Van Avermaet en Peter Sagan. De ereplaatsen van eerstgenoemde in grote koersen zijn niet meer op een hand te tellen, maar winnen deed hij slechts één keer in Parijs-Tours. In Parijs-Roubaix, een week na alwéér een podiumplek in de Ronde van Vlaanderen, gaat de Belgische kopman van BMC samen met outsider Daniel Oss op zoek naar winst. Sagan stond juist altijd te boek als een echte winnaar. Tot dit seizoen. In zowel de Strade Bianche, de E3 Harelbeke als de Ronde van Vlaanderen liet het voormalige wonderkind zien dat hij zijn streken echt nog niet verleerd is, maar in volle finale moest hij toch telkens het hoofd buigen. Een tweede nadeel voor het duo is dat de Vlaamse heuvels hen eigenlijk beter liggen dan de Franse keien. Beiden hebben ze nog maar één top-10 notering in Roubaix achter hun naam staan. Toch behoren zowel Van Avermaet als Sagan ook komende zondag ‘gewoon’ tot het rijtje schaduwfavorieten. Puur op basis van kwaliteit. Het is even spitten in de deelnemerslijst, maar naast Niki Terpstra is er nog één ex-winnaar op terug te vinden: Johan Vansummeren. De lange Belg verraste vriend en vijand door in 2011 vanuit een vroege aanval de overwinning binnen te slepen. Inmiddels is de 34-jarige Vansummeren verzeild geraakt bij AG2R La Mondiale. Favoriet is hij niet, outsider eigenlijk ook al enige tijd niet meer. Die rol is binnen zijn ploeg weggelegd voor de Fransen Damien Gaudin en Sébastien Turgot. Laatstgenoemde werd in 2012 verrassend tweede achter Tom Boonen, terwijl Gaudin een jaar later als vijfde binnenkwam. Een blok met outsiders heeft ook IAM Cycling. Sylvain Chavanel, Heinrich Haussler en Martin Elmiger zullen hoogstwaarschijnlijk niet meespelen voor winst, maar hebben allen al hun sporen verdiend in het klassieke werk. Datzelfde geldt voor tweevoudig Ronde van Vlaanderen-winnaar Stijn Devolder, die bij afwezigheid van Cancellara de kar moet trekken bij Trek, en dat vorige zondag met een elfde stek naar behoren deed. Bij FDJ gokt men dan weer op de rappe Frans kampioen Arnaud Démare, met zijn 23 jaar vooral een man voor de toekomst. Een laatste vermelding is er nog voor Filippo Pozzato (Lampre-Merida). Niet alleen omdat hij na tal van mindere jaren – die volgden op zijn tweede plek in Roubaix anno 2009 – weer enigszins op de weg terug lijkt te zijn. Nee, toch vooral omdat hij zo verdraaid mooi over de kasseien kan dokkeren. Niemand in het huidige peloton komt ook maar in de buurt van de schoonheid waarmee de flamboyante Italiaan zijn vélo over de stenen stuurt. Als het dan ook nog hard gaat, behoort een dichte ereplaats zonder meer weer tot de mogelijkheden.

Zo 5 april 2015 | 13:30 Live: Ronde van Vlaanderen

05/04/15 - Wielrennen op de weg, Rechtstreekse uitzending van de 99ste editie van de Ronde van Vlaanderen. Commentaar van Michel Wuyts en José De Cauwer. Renaat Schotte volgt de koers op de motor, Chris Picavet en Maarten...

Rechtstreekse uitzending van de 99ste editie van de Ronde van Vlaanderen. Commentaar van Michel Wuyts en José De Cauwer. Renaat Schotte volgt de koers op de motor, Chris Picavet en Maarten Vangramberen nemen interviews af en Karl Vannieuwkerke zorgt voor de omkadering. De uitzending begint al om 9.30 uur en rond 10.15 uur wordt de koers op gang geschoten. De finish van de 264 kilometer lange klassieker wordt iets na 17.00 uur verwacht. Tussen 13.00 en 13.30 uur wordt op één Het Journaal uitgezonden, maar is de koers te volgen op Canvas. Op www.wielerflits.nl een uitgebreide voorbeschouwing op de Ronde van Vlaanderen: “Heren vertrekt” klonk het op 25 mei 1913 in Gent aan de start van de eerste Ronde van Vlaanderen. De 37 deelnemers zetten aan voor een tocht van meer dan een etmaal, die uiteindelijk nog niet de helft van hen zou volbrengen. Bijna 102 jaar later zal het startschot voor de 99e editie van De Ronde vandaag in Brugge klinken, waarna we gaan zien wie Fabian Cancellara op de erelijst opvolgt. De eerste van de 16 renners die op die eerste zondag de meet in Mariakerke (Gent) passeerde, was Paul Deman. Voor de Vlaming, die sneller spurtte dan vier landgenoten, was het niet zijn eerste grote zege. In 1911 had hij als ‘onverzorgde’ al de Ronde van Frankrijk gewonnen. Die status, of eigenlijk het gebrek eraan, betekende dat hij geen steun kreeg van de organisatie en dus bij pech zelf een oplossing moest vinden. Enkele jaren later gooide de Eerste Wereldoorlog roet in Demans eten. De man uit Rekkem werd spion voor de geallieerden, ontsnapte twee keer aan het executiepeloton en verdiende hiermee onder andere het Croix de Guerre. Hij was het begin van Belgische, en vooral Vlaamse, dominantie in De Ronde. Het duurde tot na de Tweede Wereldoorlog, in 1949 om precies te zijn, voordat er voor de tweede keer in de historie van Vlaanderens Mooiste een buitenlander met de bloemen mocht zwaaien. Zwitser Henri Suter was in 1921 de eerste geweest, maar pas 28 jaar later volgde Fiorenzo Magni in zijn voetsporen. De Italiaan pakte en passant ook de edities van 1950 en 1951 mee, een prestatie die naast vier Belgen alleen Fabian Cancellara hem na wist te doen. De laatste Nederlandse overwinning dateert van 1986. Adrie van der Poel was toen in Meerbeke de sterkste sprinter in een groep van vier, voor Sean Kelly. Zeven landgenoten waren hem voorgegaan, waarvan Jan Raas het huzarenstukje als enige nog eens herhaalde. Daarmee heeft Nederland één zege minder dan Italië, en 59 minder dan België. De meest recente editie betekende de derde zege van Fabian Cancellara, die daarmee onder andere zijn rivaal Tom Boonen evenaarde. De Zwitser plaatste op de kasseien van de Oude Kwaremont, net voor het dorpsplein, vanuit de favorietengroep een aanval. Enkel Sep Vanmarcke kon volgen, waarna ze samen koplopers Greg Van Avermaet en Stijn Vandenbergh bijhaalden. In de finishstraat in Oudenaarde was het Cancellara die zelf als eerste aanging, en die positie niet meer uit handen gaf. Laatste 5 winnaars Ronde van Vlaanderen: 2010: Fabian Cancellara 2011: Nick Nuyens 2012: Tom Boonen 2013: Fabian Cancellara 2014: Fabian Cancellara Ten opzichte van de editie van 2014 werd het parcours opnieuw gewijzigd, al is het minimaal. De totale afstand komt daarmee op 264,2 kilometer. De Oude Kwaremont moet opnieuw drie keer beklommen worden en de Paterberg twee keer. eerste rondeVoordat het zo ver is, zal er eerst vanuit startplaats Brugge naar het zuiden afgedaald worden. Deze editie telt 19 beklimmingen, 2 meer dan vorig jaar. De Tiegemberg en de Berendries keren terug in het parcours. Eerstgenoemde is bovendien de eerste helling die het peloton tegenkomt, nog voordat Oudenaarde voor de eerste keer wordt aangedaan. Daarna volgt een grote lus met daarin de Oude Kwaremont en nog tien hellingen, afgewisseld met vijf kasseistroken (zie rechts). De Berendries was de afgelopen twee jaar afwezig door wegenwerken en is nu helling nummer acht, na de Leberg en voor de Valkenberg. Na deze 98 kilometer volgt de tweede beklimming van de Oude Kwaremont, sinds de hertekening van het parcours in 2012 de belangrijkste helling. De Oude Kwaremont kent een karakteristiek verloop. Na een 600 meter smalle asfaltweg volgen 1600 meter kasseien. Na een passage langs de VIP-tenten komen de renners langs het dorpsplein, waar het stijgingspercentage met 11% het hoogst is. Op de uitloper van een paar honderd meter is het een stuk vlakker, voordat de renners linksaf slaan en weer asfalt onder de banden voelen. De Paterberg komt dan pas voor het eerst opdoemen. Hij is met een lengte van 360 meter niet lang, maar met een maximaal stijgingspercentage van boven de twintig procent en een wegdek van kasseien (net als de Oude Kwaremont) lastig genoeg. Zeven kilometer verderop volgt de Koppenberg, die sinds 2008 weer deel uitmaakt van het parcours en met zijn smalle wegdek en maximum van 22% regelmatig de nodige problemen oplevert. Na de Koppenberg volgen kort na elkaar de Steenbeekdries en de Taaienberg, waarna de Kruisberg beklommen wordt. Na nogmaals de Oude Kwaremont en de Paterberg gaat het terug richting Oudenaarde, waar een vlakke rechte aankomst is uitgetekend. Cancellara heeft al laten zien dat deze finish hem ligt, maar wie gaat er in zijn afwezigheid het beste mee om? In de aanloop naar de Vlaamse Hoogmis sneuvelden twee toppers die de afgelopen jaren hun stempel drukten op de wedstrijd. Drievoudig winnaars Tom Boonen en Fabian Cancellara ontbreken, waardoor andere renners dit jaar een hoofdrol kunnen opeisen. E3 Harelbeke en Gent-Wevelgem hebben al een aardige indicatie gegeven welke renners in 2015 op de voorgrond kunnen treden. De voorbije wedstrijden toonde Geraint Thomas dat hij in de vorm van zijn leven verkeert. De renner van Sky (vorig jaar al achtste) won op imponerende wijze E3 Harelbeke en speelde ondanks een stevige val tot het einde een rol in de finale van Gent-Wevelgem. Deze prestaties maken de voormalige wereldkampioen ploegenachtervolging tot een van de grootste favorieten om Cancellara op te volgen. De laatste keer dat een Brit de Ronde van Vlaanderen wist te winnen was Tommy Simpson in 1961. Wordt Welshman Thomas zijn opvolger? Etixx-Quick-Step heeft meerdere renners die de rol van Boonen over kunnen nemen. Op papier lijkt de Belgische formatie over de sterkste selectie te beschikken. Zdenek Stybar wordt uitgespeeld als kopman. De Tsjech werd tweede in Harelbeke, maar mistte zondag in Gent-Wevelgem door een lekke band de beslissende slag. Niki Terpstra is schaduwkopman. De Noord-Hollander werd afgelopen weekend nog tweede in Gent-Wevelgem. Met Stijn Vandenbergh heeft de ploeg een derde troef achter de hand. Het is de vraag of de ploeg niet over teveel kopmannen beschikt. Grote concurrent Sky neemt ook Ian Stannard en Bradley Wiggins mee naar Vlaanderen. LottoNL-Jumbo rekent op Sep Vanmarcke. In de Ronde van Vlaanderen is parcourskennis van groot belang, waardoor Vanmarcke (die bijna aan het parcours woont) in het voordeel is. Zowel in Harelbeke als Wevelgem eindigde hij bij de beste tien. Na de loodzware Gent-Wevelgem had hij last van hyperventilatie, maar verzekerde hij dat er met zijn conditie niets mis in. Is hij in staat om zijn derde plaats van vorig jaar te overtreffen? Peter Sagan heeft de fysieke mogelijkheden om een wedstrijd als de Ronde aan zijn palmares toe te voegen. Naar het vormpeil van de nummer twee van 2013 is het gissen. De voorbije jaren had hij het tijdens Vlaanderens Moosite vaak lastig op de Oude Kwaremont, maar tijdens E3 Harelbeke was hij samen met Stybar de enige die daar Geraint Thomas kon volgen. In de finale kwam hij door een hongerklop tekort. Tijdens Gent-Wevelgem verschool hij zich vooral in het peloton. Met Matti Breschel (die zondag zijn neus brak), Matteo Tossato en Daniele Bennati beschikt hij over ervaren renners om hem te ondersteunen. Bij BMC krijgt Greg Van Avermaet dit jaar het volledige vertrouwen. De nummer twee van vorig jaar is de enige kopman bij de Amerikaanse formatie, aangezien Philippe Gilbert de kasseienklassiekers links laat liggen. De schade van zijn koprol in E3 Harelbeke lijkt mee te vallen, waardoor hij tot de kanshebbers gerekend mag worden. Ploeggenoot Daniel Oss toonde de voorbije wedstrijden dat hij in goede vorm steekt, waardoor hij wel eens tot in de finale van waarde zou kunnen zijn. Lotto Soudal rekent op Jürgen Roelandts. De 29-jarige Belg koos de voorbije winter voor een nieuwe aanpak. Hij werd minder ingezet in de sprinttrein van Greipel met als doel frisser aan de start van de voorjaarsklassiekers te staan. Ziekte hield hem nog uit de Omloop Het Nieuwsblad, maar de twee antibioticakuren erna hebben zijn vorm niet aangetast. Roelandts zag zijn indrukwekkende solo in Gent-Wevelgem niet beloond, maar toonde aan dat hij een renner is waar zondag rekening mee gehouden moet worden. Roelandts heeft onder meer Belgisch kampioen Jens Debusschere en talent Tiesj Benoot ter ondersteuning. Bij Trek wordt het kopmanschap overgenomen door Stijn Devolder. De 35-jarige West-Vlaming is de enige oud-winnaar aan de start. Hoewel hij de afgelopen jaren niet meedeed om de winst in Vlaanderens Mooiste, denkt hij dit jaar weer winstkansen te hebben. In de Driedaagse de Panne liet ‘Volderke’ zien dat hij goed hersteld is van een zware val in Dwars door Vlaanderen. Katusha heeft met Luca Paolini de winnaar van Gent-Wevelgem in de gelederen. De Italiaanse routinier rijdt zondag echter in dienst van zijn kopman Alexander Kristoff. De winnaar van Driedaagse De Panne-Koksijde werd vorig jaar jaar vijfde, wat aantoont dat hij de route aankan. Een andere renner met een sterk eindschot is John Degenkolb. De winnaar van Milaan-San Remo is de vooruitgeschoven man van Giant-Alpecin. Daarnaast huisvest het peloton tal van outsiders die voor een verrassing kunnen zorgen. Topsport Vlaanderen-Baloise beschikt met Jelle Wallays en Edward Theuns over twee renners die tot een uitschieter in staat zijn. IAM Cycling rekent op Sylvain Chavanel en Heinrich Haussler. Wanty-Groupe Gobert heeft oude vos Björn Leukemans in de gelederen. Lampre-Merida start met Filippo Pozzato als kopman. De Italiaan (tweede in 2012) zag door ziekte zijn voorbereiding verstoord. FDJ rekent op de snelle Arnaud Démare, die aardig over kasseien kan. Androni Giocatolli beschikt met Oscar Gatto (vorig jaar nog winnaar van Dwars door Vlaanderen) over een renner die zich staande kan houden in de Vlaamse wedstrijden. Naast LottoNL-Jumbo staat er met Roompot Oranje Peloton een tweede Nederlandse ploeg aan de start. De selectie van de oranjehemden bestaat met name uit vrijbuiters en zal ervoor strijden aanwezig te zijn in de vroege vlucht. Nederlands succes zal moeten komen van renners in buitenlandse loondienst. Naast de eerder genoemde Terpstra zijn Lars Boom en Sebastian Langeveld normaal gesproken de renners die voor Nederlands succes kunnen zorgen. Zowel Boom als Langeveld kwam echter ten val tijdens E3 Harelbeke. Cannondale-Garmin heeft met de talentvolle Dylan van Baarle (derde in Dwars door Vlaanderen) nog een troef achter de hand.

Vr 12 september 2014 | 19:00 Live: Grand Prix Quebec

12/09/14 - Live verslag van de wielerwedstrijd Grand Prix Quebec. Een voorbeschouwing op deze koers door wielerflits.nl: De wielermaand september staat in het teken van één wedstrijd: het wereldkampioenschap...

Live verslag van de wielerwedstrijd Grand Prix Quebec. Een voorbeschouwing op deze koers door wielerflits.nl: De wielermaand september staat in het teken van één wedstrijd: het wereldkampioenschap wielrennen in het Spaanse Ponferrada. Ondertussen worden er echter nog meer interessante koersen verreden. Waar enkele grote namen aan hun laatste loodjes bezig zijn in de Ronde van Spanje, staat een ander deel van het wielerpeloton aan de start in de Canadese wedstrijden, waaronder de Grand Prix Cycliste de Québec. Deze koers kan bogen op een korte, maar mooie erelijst. Wie volgt onze landgenoot Robert Gesink op? WielerFlits blikt vooruit. Het is nog maar de vijfde keer dat de wedstrijd op de internationale kalender staat, maar de erelijst is om van te smullen. In 2010 won de Fransman Thomas Voeckler. Hij bleef net uit de greep van Edvald Boasson Hagen en Robert Gesink. Eén jaar later was het de beurt aan Philippe Gilbert. De Belgische ex-wereldkampioen versloeg Robert Gesink in een sprint met twee. Negen seconden later legde Rigoberto Uran beslag op de derde plaats. Simon Gerrans kraaide victorie in 2012 voor Greg van Avermaet en Rui Costa. Vorig jaar was Robert Gesink, gezien het koersverloop in 2013, verrassend de sterkste in de groepssprint. In de laatste 200 meter spurtte de Nederlander iedereen uit de wiel en won hij overtuigend voor Arthur Vichot en Greg van Avermaet. De GP de Québec wordt verreden over een plaatselijk omloop met een lengte 18,1 kilometer. Dit rondje wordt elf keer afgelegd, wat resulteert in een totale afstand van 199,1 kilometer. Per ronde moeten er 230 hoogtemeters overwonnen worden met een totaal van 2310 hoogtemeters. Vorig jaar was het plaatselijk rondje slechts 12,6 kilometer, waardoor er toen meer lokale ronden en meer hoogtemeters overwonnen moesten worden (2976 om precies te zijn). In het parcours zijn vier klimmetjes opgenomen. Ze horen bij elkaar doordat ze alle vier in de slotkilometers van het rondje liggen. Het eerste klimmetje is de Côte de la Montagne met een lengte van 375 meter aan tien procent gemiddeld. Daarna volgt na een korte afdaling de Côte de la Potasse. Deze is 420 meter lang met negen procent gemiddeld. Na afdaling van nog geen 500 meter volgt direct de korte Montée de la Fabrique (190m, 7%). Zonder afdaling gaan de renners direct weer verder met de Montée de Fort. Deze klim tot aan de finish is één kilometer lang aan een gemiddelde stijging van vier procent. De favorieten: Alexander Kristoff (Team Katusha) boekte dit jaar al veertien overwinningen. Na zijn succesvolle Tour de France volgden nog twee ritten in de Arctic Race of Norway, de overwinning in de Vattenfall Cyclassics en een achtste plaats in de GP Ouest France-Plouay. De 27-jarige Noor bereidt zich voor op de wereldtitelstrijd in Spanje en zal zich nog twee keer goed willen testen in Canada. Kan hij na Milaan-San Remo en de Vattenfall Cyclassics nog een derde eendaagse wedstrijd uit de WorldTour winnen? Er is echter de nodige concurrentie. Een aantal ploegen komt met een heel contingent sterke renners aan de start. BMC Racing is er hier één van. Waarschijnlijk is Greg Van Avermaet hier de aangewezen man om te winnen, maar met Tejay van Garderen en Ben Hermans heeft de Amerikaanse formatie nog twee sterke pionnen in te brengen. Ook het Belgische Omega Pharma-Quick Step heeft meerdere ijzers in het vuur. Gianni Meersman is het voornaamste speerpunt door zijn overwinningen in de Tour de l'Ain, maar daarnaast zal de concurrentie ook zeker letten op Julian Alaphilippe, Jan Bakelants, Matteo Trentin of Zden?k Štybar. De andere Belgische ploeg start ook met enkele outsiders. Lotto Belisol heeft Eneco Tour-winnaar Tim Wellens aan de start. Tony Gallopin en Jelle Vanendert zullen ook zeker gemotiveerd zijn om hun bondscoach te overtuigen om hen te selecteren voor het wereldkampioenschap in Spanje. Iemand die zeker niet uitgevlakt mag worden in Québec, is Rui Costa. De Portugese wereldkampioen van Lampre-Merida is minder succesvol dan vorig jaar en hoopt nog één keer te schitteren in de regenboogtrui. AG2R La Mondiale staat aan de start met Romain Bardet als kopman, met naast zich Jean-Christophe Peraud. Tinkoff-Saxo doet het dan weer met onder andere Michael Rogers en Matti Breschel. Ook de winnaar van 2012, Simon Gerrans, zal zijn opwachting maken. De Australische klasbak rijdt een tot dusver ijzersterk seizoen met onder meer de eindzege in de Tour Down Under en Luik-Bastenaken-Luik. De 34-jarige coureur is in opbouw naar de titelstrijd in Ponferrada, maar zal onderweg niks willen laten liggen. Indien Gerrans het niet kan waar maken rekenen ze bij Orica-GreenEdge op Jens Keukelaire, Simon Yates of Nederlander Pieter Weening. Bij heuvelachtige wedstrijden komen Enrico Gasparotto (Team Astana) en Arthur Vichot (FDJ.fr) vaak bovendrijven en datzelfde geldt voor iemand als Fabian Wegmann (Garmin-Sharp), die bovendien de Nederlanders Tom-Jelte Slagter en Sebastian Langeveld binnen de ploeg heeft. Wegmann reed in de voorbije vier edities telkens top acht (in 2010: 7de, in 2011: 4de, in 2012: 8ste en in 2013: 4de). Vanuit Nederlands oogpunt is het vooral uitkijken naar Team Belkin. Het team zakt met een sterke selectie af naar Canada. Sep Vanmarcke liet in de voorbije Tour of Alberta zien over een grootse vorm te beschikken en kan een snelle sprint uit zijn benen schudden aan de finish. Ook Bauke Mollema en Steven Kruijswijk, eindwinnaar van de Arctic Race of Norway, kunnen uitgespeeld worden. Tom Dumoulin en Simon Gescke zijn de speerpunten bij Giant-Shimano. Het Italiaanse Cannondale rekent op drie jongeren met beloftenwereldkampioen Matej Mohoric (19), Davide Formolo (21) en Davide Villella (23). De uitgesproken pionnen binnen Team Sky zijn Edvald Boasson Hagen en Geraint Thomas. Ook Fränk Schleck (Trek Factory Racing) en Bryan Coquard (Team Europcar) zijn van de partij.

Zo 3 augustus 2014 | 14:50 Sportdocu: De Tour van Bauke

03/08/14 - Sportdocumentaire, Documentaire uit 2013. De makers kregen exclusieve toegang achter de schermen van de ploeg. Ze mochten mee op de hotelkamer van Bauke Mollema en Sep Vanmarcke, ze waren erbij tijdens de dagelijkse...

Documentaire uit 2013. De makers kregen exclusieve toegang achter de schermen van de ploeg. Ze mochten mee op de hotelkamer van Bauke Mollema en Sep Vanmarcke, ze waren erbij tijdens de dagelijkse tactische bespreking en ze plaatsten een camera in de ploegwagen. Dat levert unieke beelden op, onder meer van de beruchte waaieretappe (dertiende rit, Tours - Saint-Armand-Montrond).

Zo 13 april 2014 | 14:00 Live: Parijs-Roubaix

13/04/14 - Sportprogramma, Live verslag van Parijs Roubaix 2014. Een voorbeschouwing door wielerflits.nl: “Wat een onzin, deze wedstrijd”, zei Theo de Rooij na Parijs Roubaix van 1985. Vloekend stapte de Panasonic renner af,...

Live verslag van Parijs-Roubaix 2014. Een voorbeschouwing door wielerflits.nl: “Wat een onzin, deze wedstrijd”, zei Theo de Rooij na Parijs-Roubaix van 1985. Vloekend stapte de Panasonic-renner af, nadat hij in winnende positie ten val kwam. “Het is een grote hoop stront”, schreeuwde de Nederlander tegen een cameraploeg. “Of ik ooit weer mee ga doen? Natuurlijk. Het is de mooiste wedstrijd ter wereld.” Deze anekdote tekent de schoonheid van Parijs-Roubaix. Win je deze koers, dan ben je voor altijd een grootheid. Maar winnen is o zo moeilijk. Wie lukt het dit jaar? WielerFlits.nl blikt vooruit. Parijs-Roubaix is één van de oudste klassiekers ter wereld. De wedstrijd werd in 1896 opgericht door twee textielproducenten uit Roubaix. Ze zagen hoe succesvol Bordeaux-Parijs was en wilden daarom zelf een koers beginnen. De wedstrijd moest eindigen op de wielerpiste die ze het jaar daarvoor hadden gebouwd. Ze gingen met het plan naar een belangrijke Franse krant, Le Vélo. De textielproducenten hadden de sportkrant nodig om de koers te organiseren. Een redacteur van Le Vélo, Victor Breyer, pakte de fiets en besloot de route te rijden. De weersomstandigheden waren op die dag erg slecht. Breyer bereikte Roubaix vuil en uitgeput. In eerste instantie concludeerde hij dat het veel te gevaarlijk zou zijn om hier een wedstrijd te organiseren, maar uiteindelijk veranderde hij van mening. De koers ging door. Er stonden echter niet veel renners te springen om mee te doen aan de eerste editie. Slechts de helft van degenen die zich hadden ingeschreven, stond daadwerkelijk aan de start. Velen hadden beangstigende verhalen gehoord over de wegen naar Roubaix. Josef Fischer besloot wél mee te doen en won de koers. Hij is tot op de dag van vandaag de enige Duitser op de erelijst. Slechts vier renners eindigden in de eerste editie binnen het uur van de winnaar. Veel mensen denken dat dáárdoor de bijnaam 'de Hel van het Noorden' is ontstaan. De zwaarte van de koers heeft er echter niets mee te maken. De naam is afkomstig van de eerste editie na de Eerste Wereldoorlog. De journalisten kwamen er bij de parcoursverkenning achter dat het meest noordelijke deel van het parcours totaal vernietigd was door de oorlog. “Dit is een hel”, schreven ze later in de krant. Vijfmaal wist er een Nederlander te winnen in deze hel. Peter Post was in 1964 de eerste, Servais Knaven (zie foto hierboven) in 2001 de laatste. Tussendoor wonnen ook Jan Janssen (1967), Jan Raas (1982) en Hennie Kuiper (1983). Tom Boonen en Roger De Vlaeminck schreven de koers het vaakst op hun naam. De twee Belgen wonnen ieder vier keer. Fabian Cancellara nadert het tweetal. De Zwitser won vorig jaar zijn derde Parijs-Roubaix. Spartacus ging toen samen met Sep Vanmarcke, Zdenek Stybar en Stijn Vandenbergh de finale in. Op Carrefour de l'Arbre werden de twee Omega Pharma-Quick Step-renners uitgeschakeld door pech. Daarna volgde er op het Velodrome in Roubaix een spannende ontknoping. Cancellara dwong Vanmarcke de kop op en won de sprint. Niki Terpstra werd daarachter derde. “Een Parijs-Roubaix zonder regen is geen échte Parijs-Roubaix”, beweerde Sean Kelly ooit. De weersomstandigheden kunnen inderdaad een groot effect hebben op het koersverloop. De wedstrijd kent veel kasseistroken. Mocht het regenen, dan zijn deze passages nat en uiterst glad. Zo niet, dan zijn deze stroken droog en stoffig. We hebben sinds 2002 nog geen 'échte Parijs-Roubaix' gehad. Toen hadden de renners namelijk voor het laatst te maken met veel regen. Het parcours veranderde in korte tijd in een modderbad (zie foto hieronder). Johan Museeuw wist uiteindelijk te winnen. Komende zondag is de kans op neerslag tien procent. Alleen de weersomstandigheden kunnen het parcours veranderen. De route zelf wordt namelijk – in tegenstelling tot veel andere klassiekers – door de jaren heen nauwelijks gewijzigd. De koers staat bekend om de kasseien. Dat zal altijd zo blijven. Na eerst bijna honderd kilometer op een geasfalteerd wegdek gereden te hebben, krijgen de renners te maken met 28 kasseistroken. Elke strook heeft een gradatie in de vorm van sterren, waarbij vijf sterren de zwaarste stroken aanduiden. Bovendien worden alle sectoren genummerd in aflopende volgorde. Zo ligt strook nummer 28, Troisvilles, op ongeveer 160 kilometer van de meet. Drie sectoren hebben vijf sterren: het Bos van Wallers-Arenberg, Mons-en-Pévèle en Carrefour de l’Arbre. Op de eerstgenoemde strook wordt vaak de finale geopend. Het is dus zaak dat je van voren zit als je aan het Bos van Wallers-Arenberg begint. Ondanks dat er hierna nog ruim honderd kilometer te gaan is, kun je op deze strook de koers al verliezen. Na deze passage ligt het peloton namelijk vaak in stukken. Vijftig kilometer later volgt Mons-en-Pévèle. Hier kan de voorste groep nog verder uitgedund worden. Met nog vijftien kilometer te gaan, krijgen de renners te maken met Carrefour de l’Arbre. Mocht je na deze strook nog voorop liggen, heb je een goede kans op winst. Er is één topfavoriet voor Parijs-Roubaix: Fabian Cancellara. De Zwitser won deze koers al driemaal en bewees in de Ronde van Vlaanderen dat zijn vorm goed genoeg is om ook een vierde keer te winnen. Spartacus is niet eens afhankelijk van een goede ploeg. In Vlaanderens Mooiste was hij de enige renner van Trek Factory Racing in de top zestig. Ter vergelijking: Omega Pharma - Quick-Step had er drie bij de beste zeven. Toch zou het de Zwitser goed uitkomen als hij in de finale nog de beschikking heeft over een ploegmaat. Cancellara kan echter niet meer rekenen op Stijn Devolder, die vanwege een blessure forfait moet geven. Sep Vanmarcke is één van de belangrijkste concurrenten van de Zwitser. Vorig jaar lukte het de Belkin-Belg al bijna om hem te kloppen. Cancellara was in de sprint echter sneller. Vanmarcke kon vervolgens zijn tranen amper bedwingen. Sinds die dag heeft de Belg één doel: revanche nemen. De vorm is in ieder geval aanwezig. Dat bewees Vanmarcke in de Ronde van Vlaanderen. Hetzelfde kan niet gezegd worden van zijn ploegmaat, Lars Boom. De onfortuinlijke Nederlander kwam in Parijs-Nice ten val en brak daar zijn elleboog. Boom heeft sindsdien zijn topvorm nog niet teruggevonden. Mocht het hem dat deze week wél lukken, dan is hij een gevaarlijke klant voor Parijs-Roubaix. Daarnaast beschikt Belkin over Maarten Tjallingii. De Fries haalde in 2011 al eens het podium in de Franse klassieker. De recordhouder wat betreft het aantal overwinningen in Parijs-Roubaix mag natuurlijk niet ontbreken in dit stuk. Tom Boonen is ook voor deze editie een kanshebber voor winst. De Belg kent weliswaar geen ideale voorbereiding, maar zijn vorm is groeiende. Bovendien is hij komende zondag de onomstreden kopman van zijn ploeg. In de Ronde van Vlaanderen moest Boonen deze rol nog delen met Niki Terpstra. Naast Terpstra – die al het hele voorjaar in vorm is – beschikt Boonen ook over andere sterke ploegmaten. Zdenek Stybar bijvoorbeeld. De Tsjech kan door zijn veldritachtergrond goed uit de voeten op kasseien. Vorig jaar was Stybar de enige die Cancellara kon volgen toen hij de sprong maakte naar Sep Vanmarcke en Stijn Vandenbergh. Laatstgenoemde kan ook in de komende editie weer een belangrijke rol spelen voor de ploeg van Patrick Lefevere. Vier renners kleurden de finale in de Ronde van Vlaanderen. Drie daarvan zijn al genoemd, één nog niet: Greg Van Avermaet. De Belg ging vroeg in de aanval en eindigde uiteindelijk als tweede in Vlaanderens Mooiste. De renner van BMC is duidelijk in vorm. Van Avermaet werd vorig jaar nog vierde in Parijs-Roubaix. Dit seizoen heeft de Belg een goede kans om het podium te halen. De 28-jarige renner kan rekenen op een sterke ploeg. Met Taylor Phinney, Thor Hushovd en Marcus Burghardt heeft BMC verschillende renners die goed uit de voeten kunnen op kasseien. Van Peter Sagan werd vooraf ook verwacht dat hij mee zou doen om winst in de Ronde van Vlaanderen. De Cannondale-renner kwam echter te kort. Toch mag hij voor Parijs-Roubaix niet uitgevlakt worden. Zijn beste resultaat in deze wedstrijd is weliswaar een 86e plaats, maar het verleden leert ons dat je altijd rekening moet houden met de Slowaak. Johan Degenkolb is een soortgelijke renner. Parijs-Roubaix is één van zijn favoriete koersen. De Duitser moet in staat geacht worden om een goed resultaat neer te zetten. Iwan Spekenbrink, manager van Giant-Shimano, beweerde eerder tegenover WielerFlits dat Parijs-Roubaix de klassieker is die de ploeg het beste ligt. Naast Degenkolb beschikt de Nederlandse formatie over twee winnaars van de beloftenversie van Parijs-Roubaix: Koen de Kort en Ramon Sinkeldam. Er moet bovendien rekening worden gehouden met Alexander Kristoff. De Noor liet in de Ronde van Vlaanderen zien dat zijn overwinning in Milaan-San Remo geen toevalstreffer was. In Vlaanderens Mooiste eindigde de Katusha-renner als vijfde. Ook voor Parijs-Roubaix is hij een gevaarlijke klant. Met Luca Paolini beschikt de Noor bovendien over een ervaren wegkapitein. Daarnaast moet er ook naar Team Sky worden gekeken. De formatie van ploegleider en oud-winnaar Servais Knaven heeft met Geraint Thomas een man in vorm. Team Sky stelt daarnaast ook Edvald Boassson Hagen en Bradley Wiggins op. Andere outsiders zijn Filippo Pozzato, Björn Leukemans en Mathew Hayman. Niki Terpstra en de mannen van de Nederlandse ploegen zijn niet de enige landgenoten die kans maken op een goed resultaat. Sebastian Langeveld moet in staat geacht worden om op zijn minst bij de beste tien te rijden. In Vlaanderen kende de renner van Garmin-Sharp veel pech, maar hij eindigde uiteindelijk nog op een verdienstelijke tiende plaats. De vorm is dus aanwezig. Het is onzeker of dat met Martijn Maaskant ook zo het geval is. De 30-jarige renner heeft dit seizoen namelijk nog geen indrukwekkende resultaten neergezet. Desalniettemin staat hij namens UnitedHealthcare als kopman aan de start in Parijs-Roubaix. Zes jaar geleden werd de Nederlander vierde in deze koers. Sindsdien heeft hij niet veel meer laten zien. Kan hij zorgen voor een wederopstanding?

Di 8 april 2014 | 16:00 P&W: o.a. Thijs Zonneveld

08/04/14 - Actuele talkshow - herhaling, Vanavond in Pauw & Witteman: De Ronde van Vlaanderen werd gisteren ontsierd door een opvallend aantal valpartijen. De meest ernstige val was van de Vlaamse Johan Vansummeren, hij werd samen met de...

Vanavond in Pauw & Witteman: -De Ronde van Vlaanderen werd gisteren ontsierd door een opvallend aantal valpartijen. De meest ernstige val was van de Vlaamse Johan Vansummeren, hij werd samen met de oudere vrouw waar hij bovenop knalde afgevoerd naar het ziekenhuis. En behalve favorieten zoals Jürgen Roelandts, Stijn Devolder, Sep Vanmarcke en Tony Galopini ging ook bijna het halve peloton zondag tegen de grond. Sportjournalist Thijs Zonneveld pleit voor strengere veiligheidsregels en legt bij Pauw & Witteman uit waarom dit nodig is.Ook oud-wielrenner Michael Boogerd gaat in op de risico's van het wielrennen. -Ruim 50 procent van de autorijders die tot 30 kilometer van de grens met België of Duitsland wonen, tankt minstens één keer per maand over de grens. En volgens onderzoeksbureau I&O Research doet de helft dit vaker sinds de accijnsverhoging van 1 januari. Lisenka van Oppen is pomphouder uit Limburg en merkt dat haar omzet flink daalt sinds de accijnsverhoging, vanavond is ze samen politicus Toine Manders te gast bij Pauw & Witteman. -Een voormalig chauffeur van Joris Demmink, Hans Bakker, ontkent dat de oud-topambtenaar ooit seks heeft gehad met jonge jongens op zijn achterbank. Dat zegt hij in een maandag gepubliceerd interview met misdaadverslaggever Peter R. de Vries. Vanavond zijn Hans Bakker en Peter R. de Vries te gast bij Pauw & Witteman om de zaak Demmink te bespreken. -Gerard van Maasakkers, won gisteren voor de tweede keer de Annie M.G. Schmidtprijs, dit maal met zijn lied ‘Mijn kind’. De Brabantse won de prijs samen met componist Mike Roelofs en tekstschrijver Peer Wittenbols. Gerard van Maasakkers treedt op bij Pauw & Witteman met het nummer 'Mijn kind'.

Di 8 april 2014 | 00:15 P&W: o.a. Thijs Zonneveld

08/04/14 - Praatprogramma over de actualiteit, Vanavond in Pauw & Witteman: De Ronde van Vlaanderen werd gisteren ontsierd door een opvallend aantal valpartijen. De meest ernstige val was van de Vlaamse Johan Vansummeren, hij werd samen met de...

Vanavond in Pauw & Witteman: -De Ronde van Vlaanderen werd gisteren ontsierd door een opvallend aantal valpartijen. De meest ernstige val was van de Vlaamse Johan Vansummeren, hij werd samen met de oudere vrouw waar hij bovenop knalde afgevoerd naar het ziekenhuis. En behalve favorieten zoals Jürgen Roelandts, Stijn Devolder, Sep Vanmarcke en Tony Galopini ging ook bijna het halve peloton zondag tegen de grond. Sportjournalist Thijs Zonneveld pleit voor strengere veiligheidsregels en legt bij Pauw & Witteman uit waarom dit nodig is.Ook oud-wielrenner Michael Boogerd gaat in op de risico's van het wielrennen. -Ruim 50 procent van de autorijders die tot 30 kilometer van de grens met België of Duitsland wonen, tankt minstens één keer per maand over de grens. En volgens onderzoeksbureau I&O Research doet de helft dit vaker sinds de accijnsverhoging van 1 januari. Lisenka van Oppen is pomphouder uit Limburg en merkt dat haar omzet flink daalt sinds de accijnsverhoging, vanavond is ze samen politicus Toine Manders te gast bij Pauw & Witteman. -Een voormalig chauffeur van Joris Demmink, Hans Bakker, ontkent dat de oud-topambtenaar ooit seks heeft gehad met jonge jongens op zijn achterbank. Dat zegt hij in een maandag gepubliceerd interview met misdaadverslaggever Peter R. de Vries. Vanavond zijn Hans Bakker en Peter R. de Vries te gast bij Pauw & Witteman om de zaak Demmink te bespreken. -Gerard van Maasakkers, won gisteren voor de tweede keer de Annie M.G. Schmidtprijs, dit maal met zijn lied ‘Mijn kind’. De Brabantse won de prijs samen met componist Mike Roelofs en tekstschrijver Peer Wittenbols. Gerard van Maasakkers treedt op bij Pauw & Witteman met het nummer 'Mijn kind'.

Ma 7 april 2014 | 23:00 P&W: o.a. Thijs Zonneveld

07/04/14 - Praatprogramma over de actualiteit, Vanavond in Pauw & Witteman: De Ronde van Vlaanderen werd gisteren ontsierd door een opvallend aantal valpartijen. De meest ernstige val was van de Vlaamse Johan Vansummeren, hij werd samen met de...

Vanavond in Pauw & Witteman: -De Ronde van Vlaanderen werd gisteren ontsierd door een opvallend aantal valpartijen. De meest ernstige val was van de Vlaamse Johan Vansummeren, hij werd samen met de oudere vrouw waar hij bovenop knalde afgevoerd naar het ziekenhuis. En behalve favorieten zoals Jürgen Roelandts, Stijn Devolder, Sep Vanmarcke en Tony Galopini ging ook bijna het halve peloton zondag tegen de grond. Sportjournalist Thijs Zonneveld pleit voor strengere veiligheidsregels en legt bij Pauw & Witteman uit waarom dit nodig is.Ook oud-wielrenner Michael Boogerd gaat in op de risico's van het wielrennen. -Ruim 50 procent van de autorijders die tot 30 kilometer van de grens met België of Duitsland wonen, tankt minstens één keer per maand over de grens. En volgens onderzoeksbureau I&O Research doet de helft dit vaker sinds de accijnsverhoging van 1 januari. Lisenka van Oppen is pomphouder uit Limburg en merkt dat haar omzet flink daalt sinds de accijnsverhoging, vanavond is ze samen politicus Toine Manders te gast bij Pauw & Witteman. -Een voormalig chauffeur van Joris Demmink, Hans Bakker, ontkent dat de oud-topambtenaar ooit seks heeft gehad met jonge jongens op zijn achterbank. Dat zegt hij in een maandag gepubliceerd interview met misdaadverslaggever Peter R. de Vries. Vanavond zijn Hans Bakker en Peter R. de Vries te gast bij Pauw & Witteman om de zaak Demmink te bespreken. -Gerard van Maasakkers, won gisteren voor de tweede keer de Annie M.G. Schmidtprijs, dit maal met zijn lied ‘Mijn kind’. De Brabantse won de prijs samen met componist Mike Roelofs en tekstschrijver Peer Wittenbols. Gerard van Maasakkers treedt op bij Pauw & Witteman met het nummer 'Mijn kind'.

Zo 6 april 2014 | 14:00 Live: Ronde van Vlaanderen

06/04/14 - Sportprogramma, Vandaag wordt de 98e Ronde van Vlaanderen gereden. De NOS doet rechtstreeks verslag van deze wielerwedstrijd via NOS.nl, NOS Studio Sport en NOS Langs de Lijn. Herbert Dijkstra verzorgt samen met...

Vandaag wordt de 98e Ronde van Vlaanderen gereden. De NOS doet rechtstreeks verslag van deze wielerwedstrijd via NOS.nl, NOS Studio Sport en NOS Langs de Lijn. Herbert Dijkstra verzorgt samen met Maarten Ducrot het commentaar bij de tv-beelden van deze klassieker. wielerflits.nl blikt vooruit op de voorjaarsklassieker: Vandaag loopt België uit voor het volksfeest van de Ronde van Vlaanderen. Het Vlaamse voorjaar kent dan zijn climax wanneer de hoogmis op het programma staat. Tijdens de belangrijkste Belgische wielerkoers van de kalender gaan de renners op jacht naar eeuwige roem over de mythische met kasseien geplaveide hellingen van de Vlaamse Ardennen. Wat mogen we dit jaar verwachten? WielerFlits blikt vooruit. De Ronde van Vlaanderen is een koers met een rijke geschiedenis. De eerste editie werd op initiatief van de krant Sportwereld verreden op 25 mei 1913, toen 37 Flandriens begonnen aan een helletocht van 324 kilometer. Paul Deman zou op het velodroom van Mariakerke (Gent) als eerste over de finish komen. In maar liefst 68 van de voorbije 97 edities was er een Belgische winnaar. Italië en Nederland volgen met respectievelijk tien en negen overwinningen. De Belgen Achiel Buysse, Eric Leman, Johan Museeuw, Tom Boonen en de Italiaan Fiorenzo Magni zijn met ieder drie overwinningen recordhouder. De laatste Nederlandse overwinning dateert van 1986. Adrie van der Poel was toen in Meerbeke de sterkste sprinter in een groep van vier. Hij liet Sean Kelly achter zich. Vorig jaar ging tijdens het eeuwfeest van ‘Vlaanderens Mooiste’ de overwinning naar Fabian Cancellara. Na een eerdere zege in 2010 won hij De Ronde voor de tweede keer. Op de Paterberg liet ‘de Beer van Bern’ Peter Sagan en Jürgen Roelandts achter zich, waarna hij solo naar de finishlijn in Oudenaarde toe kon rijden. De 98e editie van de Ronde van Vlaanderen is 259,8 kilometer lang en gaat over 17 hellingen en 6 kasseistroken. Het zwaartepunt van De Ronde ligt, sinds de verhuizing van de finish naar Oudenaarde en het verdwijnen van de Muur en de Bosberg, vandaag de dag bij de Oude Kwaremont en met name de Paterberg. De finale is ten opzichte van vorig jaar opnieuw gewijzigd. Organisator Flanders Classics heeft de derde lus geschrapt. De start van de Ronde van Vlaanderen is al sinds 1998 op de Grote Markt in Brugge. Daar wordt zondagmorgen om kwart over tien het startschot gegeven. Vanuit het historisch centrum van het 'Venetië van het Noorden' gaat het in een kaarsrechte lijn richting het zuiden. Tijdens deze fase komt vaak de vlucht van de dag tot stand. Er wordt aanstaande zondag een zuidwestenwind voorspeld, de renners krijgen hier de wind op kop en van opzij. Na een lange aanloopfase arriveren de renners in de heuvels van de Vlaamse Ardennen. De eerste van zeventien beklimmingen is na 109 kilometer de Oude Kwaremont bij Kluisbergen. De Oude Kwaremont geldt als één van de beroemdste hellingen uit de Ronde. Tot 2012 lag de helling zo vroeg in de wedstrijd dat het effect ervan op het wedstrijdverloop niet bijzonder groot was. Met de hertekening van het parcours veranderde dat. In 2014 wordt de Oude Kwaremont in totaal driemaal beklommen, waarbij hij tijdens de derde passage de voorlaatste helling is. De Oude Kwaremont kent een karakteristiek verloop. Na een 600 meter smalle asfaltweg volgen 1600 meter kasseien. Na de VIP-tenten komen de renners langs het dorpsplein, waar het stijgingspercentage met 11% het hoogst is. Op de uitloper van een paar honderd meter is het een stuk vlakker, voordat de renners linksaf slaan en via de autobaan hun weg vervolgen. Acht hellingen later volgt een tweede passage, waarna de wedstrijd richting de Paterberg gaat. De Paterberg is met een lengte van 360 meter vrij kort, maar het maximale stijgingspercentage van boven de twintig procent maakt deze smalle kasseiklim een lastige hindernis. Fabian Cancellara besliste vorig jaar hier de wedstrijd. De finale begint bij de Koppenberg. De ‘Bult van Melden’ is de eerste hindernis in de laatste ronde. De top ligt op ongeveer 45 kilometer van het einde en kent op het steilste punt een gemiddeld stijgingspercentage van 22%. De Koppenberg is zo lastig dat zelfs getrainde profs tijdens een wedstrijd door opstoppingen soms te voet naar boven moeten klauteren. Omdat de beklimming onveilig zou zijn, verdween de helling enkele jaren uit het parcours. Sinds 2008 is de Koppenberg weer jaarlijks van de partij. Na de Koppenberg volgen kort na elkaar de Steenbeekdries en de Taaienberg, alvorens de Kruisberg beklommen moet worden. Na een laatste beklimming van de Oude Kwaremont en de Paterberg gaat het richting Oudenaarde. De vlakke laatste kilometers zijn in rechte lijn, waardoor de renners de aankomst aan de Minderbroedersstraat al van ver zien liggen. Tijdens de twee keer dat de Ronde hier finishte, eindigde het eenmaal in een sprint met drie. Tom Boonen was toen de gelukkige. Vorig jaar kwam Cancellara solo aan. De zege in Vlaanderen zal een duel worden tussen de taaie specialisten. De namen die zich de voorbije weken in de Vlaamse semi-klassiekers lieten zien mogen hier opnieuw op de voorgrond verwacht worden. Op de steile kasseienklimmen zijn kracht en behendigheid een must. Parcourskennis kan de doorslag geven in de strijd om de overwinning. Fabian Cancellara is tussen Brugge en Oudenaarde opnieuw de te kloppen man. Tijdens de voorbereidingswedstrijden liet hij al enkele malen zijn klasse zien, al staat zijn zegeteller dit jaar nog op nul. Cancellara won de Ronde al tweemaal, in 2010 en 2013. Een nieuwe zege zou hem op gelijke hoogte brengen met het eerder genoemde illustere rijtje recordhouders. Om te kunnen winnen zal hij gezien zijn geringe sprintkwaliteiten alleen aan moeten komen. Een solo in de slotkilometers lijkt hem op het lijf geschreven. Peter Sagan staat dit jaar in topvorm aan de start. Met zeges in E3 Harelbeke en een rit in de Panne heeft hij laten zien dat het met zijn conditie wel goed zit. Sagan speelt de voorbije jaren een belangrijke rol in de klassiekers, maar greep tot dusver steeds naast een echte grote zege. In de sprint is hij lastig te verslaan, maar op een vlakke aankomst is Sagan niet onklopbaar. Zo heeft hij bijvoorbeeld concurrentie van John Degenkolb. De kopman van Giant-Shimano zou dit jaar wel eens een belangrijke rol kunnen gaan spelen. De winnaar van Gent-Wevelgem liet de vorige editie met een negende plaats in Oudenaarde al zien dat hij meer in zijn mars heeft dan enkel massasprints winnen. Gezien zijn sterke eindschot zal niemand graag met de geblokte Duitser naar de streep toe rijden. Belkin heeft zijn hoop gevestigd op Sep Vanmarcke. Door de elleboogblessure van Lars Boom rijdt de volledige ploeg in zijn dienst. Waar Vanmarcke vorig jaar kwakkelend aan het nieuwe seizoen begon, heeft hij dit jaar de wind mee. In Harelbeke en Gent-Wevelgem reed hij bij de beste vijf, wat veel goeds belooft voor zijn optreden in Vlaanderen. Kan hij op eigen terrein de strijd met de toppers in zijn voordeel beslechten? Omega Pharma-Quick-Step staat in zijn thuiswedstrijd met de sterkste ploeg aan de start. De Belgische formatie vormt een sterk blok rond kopman Tom Boonen. De drievoudig winnaar van ‘Vlaanderens Mooiste’ is dit jaar een vraagteken voor de ronde. Boonen kende vanwege privé-problemen een terugslag en blesseerde in de aanloop zijn duim. Het is afwachten of hij zich dit jaar, wanneer het er echt om gaat, kan meten met Sagan en Cancellara. In de schaduw van Boonen heeft de ploeg met man in vorm Niki Terpstra een kansrijke schaduwkopman. Wereldkampioen veldrijden Zdenek Sybar is een derde renner die tot lang in de finale mee moet kunnen. De geplaagde Lotto-ploeg rekent op Jürgen Roelandts. De nummer drie van 2013 kon dit voorjaar echter nog niet imponeren. De Ronde is ook dit jaar weer zijn hoofddoel. Oud-ploeggenoot Greg Van Avermaet start als kopman bij het Amerikaanse BMC. De nummer twee uit Omloop Het Nieuwsblad mag net als Roelandts tot de outsiders gerekend worden. Hij wordt ondersteund door het ervaren drietal Marcus Burghardt, Thor Hushovd en Manuel Quinziato. Ploeggenoot Taylor Phinney begint het Vlaamse werk steeds beter te verteren en moet Van Avermaet lang kunnen bijstaan. Team Sky start met Geraint Thomas als kopman. De pistier toonde in E3 Harelbeke met een knap optreden op de Oude Kwaremont aan dat hij in de voorjaarsklassiekers een renner is om rekening mee te houden. Door het ontbreken van de geblesseerde Ian Stannard heeft Sky de hoop op de Welshman gevestigd, maar ploeggenoot Edvald Boasson is eveneens kansrijk. Katusha heeft met de Noor Alexander Kristoff en de Italiaan Luca Paolini twee renners die het Vlaamse werk aan moeten kunnen. San Remo-winnaar Kristoff werd vorig jaar nog vierde. Paolini werd in 2012 al eens zevende in Vlaanderen en heeft zich helemaal gefocust op de klassiekers. Landgenoot Filippo Pozzato (Lampre-Merida) streed in het verleden in Vlaanderen mee om de winst, maar heeft dit jaar nog niets laten zien. Het Zwitserse IAM Cycling heeft met Sylvain Chavanel en Heinrich Haussler twee renners die wanneer zij een goede dag hebben een rol van betekenis kunnen spelen. De resultaten van het tweetal tot dusver bieden echter nog hoop. De 34-jarige Chavanel speelde de voorbije jaren in het shirt van Omega Pharma-Quick-Step een belangrijke rol in de voorjaarsklassiekers, maar kon dit jaar ondanks een vijfde plek in Harelbeke nog niet imponeren. Haussler (2e in 2009 en 6e in 2013) gold ooit als een grote belofte voor het voorjaar, maar behaalde dit seizoen tot dusver nog geen ereplaats. De Nederlandse hoop is naast de eerder genoemde Terpstra en Boom gevestigd op Sebastian Langeveld. Voor de renner van Garmin-Sharp is de wedstrijd een van de belangrijkste doelen dit seizoen. Langeveld was in 2011 al eens vijfde. Zijn ploeggenoot Nick Nuyens won dat jaar de ronde, maar ontbreekt dit jaar vanwege ziekte. Een oud-winnaar waar dit jaar weer rekening mee gehouden moet worden, is Stijn Devolder. De 34-jarige West-Vlaming liet zich de voorbije wedstrijden weer van zijn beste kant zien. Bij Trek is Cancellara de absolute kopman, maar in het verleden heeft Devolder al laten zien dat hij in de functie van dark horse uitstekend kan excelleren. Kan ‘Volderke’ dit jaar voor een verrassing zorgen ?

Za 1 maart 2014 | 14:10 Wielrennen: Omloop Het Nieuwsblad

01/03/14 - Sportprogramma, Dit weekend komen niet alleen de schaatsers in actie; er wordt ook gefietst. Het wielerpeloton, met de Belgische troef Tom Boonen voorop, staat vandaag in Gent aan de start van de 69e editie van de...

Dit weekend komen niet alleen de schaatsers in actie; er wordt ook gefietst. Het wielerpeloton, met de Belgische troef Tom Boonen voorop, staat vandaag in Gent aan de start van de 69e editie van de Omloop Het Nieuwsblad. In een extra middaguitzending doet de NOS verslag van deze koers, met commentaar van Mart Smeets en Maarten Ducrot. Een voorbeschouwing door wielerflits.nl: Het is al ruim vijf weken geleden dat met de Tour Down Under het wielerseizoen 2014 op gang is geschoten. Hoewel er sindsdien ook al in Argentinië, het Midden-Oosten en Zuid-Europa is gekoerst, begint voor veel wielerfans in onze contreien op zaterdag 1 maart het wielerjaar pas écht. Dan wordt bij onze zuiderburen de Omloop Het Nieuwsblad (1.HC) verreden, de Belgische openingswedstrijd en meteen ook de eerste echte voorjaarskoers op de kalender. WielerFlits blikt vooruit op de 69e editie. De Omloop Het Nieuwsblad zag het levenslicht in 1945 als Omloop Het Volk. Het katholieke dagblad Het Volk, dat ook voorheen al veel aandacht besteedde aan de wielersport, hoopte zijn naamsbekendheid en vooral zijn oplagecijfers op te vijzelen door een eendagskoers met start en aankomst in Gent te organiseren. In 2008 ging Het Volk op in zusterkrant Het Nieuwsblad, die ook zijn naam schonk aan de koers. In de Vlaamse volksmond en bij veel volgers wordt de wedstrijd echter nog steeds benoemd met kortweg Het Volk. Als opener van het Belgische, en bij uitbreiding Noord-Europese wielerseizoen, geniet de Omloop een aanzienlijk prestige — niet in het minst bij onze zuiderburen zelf. Wie er de erelijst op naslaat, ziet dan ook vooral zwart-geel-rode vlagjes. Van de 68 edities die tot op heden zijn verreden, gingen er 54 naar een Belg. Uiteraard pronkt de Omloop op het palmares van ronkende namen als Herman Van Springel, Roger De Vlaeminck, Eddy Merckx en Freddy Maertens, en iets recenter Peter Van Petegem, Frank Vandenbroucke, Johan Museeuw en Philippe Gilbert. Toch krijgt de internationalisering gaandeweg ook vat op deze bij uitstek Belgische aangelegenheid. Zo ging in het laatste decennium nog slechts vier keer een Belg met de bloemen aan de haal. Bovendien moet de Omloop steeds harder opboksen tegen nieuwe, vaak erg lucratieve wedstrijden in warmere oorden — een combinatie die bij meer en meer renners aanslaat. Maar als eerste kasseiklassieker van het jaar en met de animo die hij opwekt bij de fans, blijft de Omloop wel nog steeds over enkele grote troeven beschikken. De Omloop Het Nieuwsblad van 2013 ging de geschiedenisboeken in als een van de koudste edities. Het kwik kwam geen moment boven het vriespunt uit, en de gure wind maakte de wedstrijd zo mogelijk nog zwaarder. De beslissing viel op het eind van de dubbele kasseistrook Paddestraat-Lippenhovestraat, op zo’n 30 kilometer van het einde: Stijn Vandenbergh ontbond zijn duivels in een kopgroep van tien, en enkel Luca Paolini volgde. De ervaren Italiaan van Katusha rekende in een sprint-à-deux in de straten van Gent makkelijk af met Belg. Het parcours van de Omloop heeft dit jaar enkele wijzigingen ondergaan in vergelijking met de editie van vorig jaar. Aan de start en de aankomst is evenwel niet geraakt: die zijn nog steeds op het Sint-Pietersplein in Gent. Ook de finale is ongewijzigd. In de 198 kilometer lange tocht die de renners moeten afleggen, vinden ze in totaal tien hellingen (twee minder dan vorig jaar) en elf kasseistroken (drie meer dan vorig jaar). Wat de hellingen betreft, springt vooral de terugkeer van de Muur van Geraardsbergen in het oog. De mythische helling, die zonder pardon is afgeserveerd in de Ronde van Vlaanderen, wordt voor het eerst sinds 2010 weer aangedaan in de Omloop, maar komt wel al op meer dan 100 kilometer van de streep. Door wegenwerken moet het peloton de Berendries dan weer links laten liggen. De laatste klim van de dag is de pittoreske Molenberg, op een kleine 40 kilometer van de meet. Als de beslissing daar nog niet is gevallen, dan resten er in de finale nog altijd kansen om het verschil te maken op de kasseien. Met name op het tweeluik Paddestraat-Lippenhovestraat en de iets verderop volgende laatste hindernis van de dag, de onlangs heraangelegde Lange Munte: in die strook van zo’n 12 kilometer is het over de helft van de afstand dokkeren geblazen. De laatste 20 kilometer naar Gent gaan gewoon over asfalt en — uiteraard — betonbanen. Er verschijnen in totaal 21 ploegen aan het vertrek: elf WorldTour-ploegen en tien teams uit de tweede divisie. Met Belkin en Giant-Shimano tekenen de twee Nederlandse profploegen present. Grootste afwezigen zijn onder meer het Trek-team van Fabian Cancellara en het Cannondale van Peter Sagan. Beide toppers beginnen pas later dit voorjaar aan hun campagne van de klassiekers. Ook Filippo Pozzato, de laureaat van 2007, ontbreekt omdat Lampre-Merida niet aan de start staat. In elke kasseiklassieker waaraan hij start, is Tom Boonen automatisch topfavoriet. Met het vormpeil dat hij de voorbije weken tentoon spreidde, zal dat nu niet anders zijn. Zo was de Belg tweemaal aan het feest in de Ronde van Qatar, waar hij zomaar eventjes André Greipel vloerde in een massasprint. Hij gidste er bovendien Niki Terpstra naar de eindzege, en ook in de Omloop kan de Noord-Hollander als schaduwkopman erg gevaarlijk zijn. Ook Zdenek Stybar, sterk op dreef in Oman, verdient namens Omega Pharma - Quick-Step een vermelding, net als runner-up van vorig jaar Stijn Vandenbergh. Een sterk blok dat met OPQS zou moeten kunnen wedijveren, is BMC. Het ontbreekt het Amerikaanse team echter aan een winnaarstype. De immer constante Greg Van Avermaet sprokkelt al jaren ereplaatsen bij de vleet, maar kon het nog nooit afmaken in het voorjaar. Thor Hushovd toonde zich al met een tweede plek in een rit in de Ronde van de Middellandse Zee. Na een behoorlijk 2013 hoopt hij weer op een vormpeil als dat van bijvoorbeeld 2009, toen hij de Omloop won. Ook Taylor Phinney, deze maand al aan het feest in Dubai, zal een vrije rol krijgen. Philippe Gilbert is niet van de partij. Ook Team Sky en Garmin-Sharp moeten het hebben van hun sterkte in de breedte. Bij de Britse formatie is Edvald Boasson Hagen de beste kans op succes, al heeft hij het lastig om zijn belofte als supertalent definitief in te lossen. Bij afwezigheid van Geraint Thomas is Bernhard Eisel het alternatief. Bij Garmin vinden we de troeven dichter bij huis. Nick Nuyens weet wat het is om de Omloop te winnen, na zijn triomf in 2005. Hij deelt het kopmanschap met onze landgenoot Sebastian Langeveld, de winnaar in 2011. Beiden hebben wel nog niet al te veel laten zien in de eerste koersen van het jaar. De derde Nederlandse kanshebber is Lars Boom (Belkin). De Vlijmenaar strandde eerder deze maand op een zucht van de zege in de tijdrit in Qatar, maar dat wijst wel al op een goed vormpeil. Zijn ploegmaat Sep Vanmarcke deed het tot nu toe rustiger aan, maar dat deed hij ook in de aanloop naar zijn overwinning in de Omloop van twee jaar geleden. Bij Giant-Shimano is het, bij afwezigheid van John Degenkolb, vruchteloos op zoek gaan naar een echte kanshebber. Ramon Sinkeldam kan misschien van die vrijheid profiteren om te laten zien dat hij in dit soort koersen een stap vooruit heeft gezet. Jürgen Roelandts is de vooruitgeschoven man bij Lotto-Belisol. Hij loodtste André Greipel dit seizoen al naar zes zeges, en eindigde zelf als derde in de eindstand van de Ronde van Qatar. Eveneens al goed op dreef is Alexander Kristoff (Katusha), getuige zijn ritwinst in Oman. De Noor profileerde zich vorig jaar nadrukkelijk als te duchten outsider in het klassieke werk. Ook titelverdediger Luca Paolini is van de partij bij de Russische ploeg, al zal het voor de Italiaanse veteraan lastig worden om zijn nummertje van vorig jaar te herhalen. Yoann Offredo is de vooruitgeschoven pion bij FDJ.fr. Bij de ProContinentale ploegen, tot slot, is het vooral uitkijken naar IAM Cycling. De Zwitserse formatie rekent niet langer alleen op Heinrich Haussler, maar ook op Sylvain Chavanel. De Fransman zal snel willen oogsten voor zijn nieuwe werkgever. Hetzelfde geldt voor Björn Leukemans, die nu voor Wanty-Groupe Gobert actief is. Marco Bandiera (Androni Giocattoli) kan proberen zijn verrassende zesde plek van vorig jaar te verbeteren. En MTN-Qhubeka beschikt met Gerald Ciolek over een gevaarlijke outsider. De Duitser bewees met zijn ritzege in de Ruta del Sol al goed op dreef te zijn.

Zo 7 april 2013 | 14:00 Wielrennen: Parijs-Roubaix

07/04/13 - Presentatie: Dione de Graaff WIELRENNEN LIVE Parijs Roubaix Commentaar: Mart Smeets en Maarten Ducrot Interviews: Han Kock ZWEMMEN LIVE Swim Cup Eindhoven Commentaar: Jeroen Grueter Interviews: Martin...

Presentatie: Dione de Graaff WIELRENNEN LIVE Parijs - Roubaix Commentaar: Mart Smeets en Maarten Ducrot Interviews: Han Kock ZWEMMEN LIVE Swim Cup Eindhoven Commentaar: Jeroen Grueter Interviews: Martin Vriesema HOCKEY Kampong - Oranje Zwart Commentaar: Philip Kooke Een voorbeschouwing op Parijs-Roubaix van wielerflits.nl: Milaan-San Remo en de Ronde van Vlaanderen waren de eerste twee topklassiekers van het jaar. Komende zondag staat de derde op het programma: Parijs-Roubaix. In deze wedstrijd met veel historie moet het peloton over de kasseien van het Noord-Franse land. Wie kan Fabian Cancellara afhouden van een nieuwe grote zege? WielerFlits blikt vooruit. Het wordt inmiddels al de 111e editie van de klassieker. In 1896 werd deze voor de eerste maal verreden. Het waren de textielproducenten Théodore Vienne en Maurice Perez die wedstrijd op hebben gezet om hun wielerbaan te promoten die in 1895 was opengegaan. De winnaar was Josef Fischer, tot nu toe nog steeds de enige Duitser die op de erelijst staat. De bijnaam van de koers is 'Hel van het Noorden'. Velen denken dat dit komt door de kasseien die de renners moeten overleven om aan te komen in Roubaix, maar dit klopt niet. De naam is afkomstig van de eerste editie na de Eerste Wereldoorlog in 1919. De organisatoren en journalisten kwamen er bij de parcoursverkenning achter dat het meest noordelijke deel van het parcours helemaal vernield en vernietigd was door de oorlog. Een dag later stond de naam de Hel van het Noorden in de kranten. In de geschiedenisboeken van Parijs-Roubaix kom je Roger de Vlaeminck en Tom Boonen vier keer als winnaar tegen. Roger de Vlaeminck staat bekend als Monsieur Paris-Roubaix. Dit heeft hij te danken aan zijn zeges in 1972, 1974, 1975 en 1977. Vorig jaar werd hij geëvenaard door Tom Boonen, die eerder al won in 2005, 2008 en 2009. Vijf keer was er een Nederlandse zege op de ‘Vélodrome' in Roubaix. De eerste keer leek er al snel te komen in 1897, maar Mathieu Cordang kwam volgens de overlevering maar twee meter te kort op Maurice Garin. Cordang was bij het opdraaien van de wielerbaan ten val gekomen en daarbij had hij honderd meter verloren op zijn Franse tegenstrever. Uiteindelijk was Peter Post in 1964 de eerste landgenoot die er met de zege vandoor ging. Die editie ging gepaard met ferme rugwind, waardoor Post nog steeds de eigenaar is van het snelheidsrecord in Parijs-Roubaix met 45.129 km/h. Jan Janssen won in 1967, Jan Raas in 1982, Hennie Kuiper in 1983 en Servais Knaven in 2001. Vorig jaar begon Tom Boonen als absolute topfavoriet aan de koers. De renner van Omega Pharma-Quick Step miste aan de start al zijn grote concurrent Fabian Cancellara, die niet mee kon doen na zijn val in de Ronde van Vlaanderen. Met nog zestig kilometer te gaan kwam de Belg op kop, samen met ploegmaat Niki Terpstra. Een paar kilometer later liet hij onze landgenoot echter achter voor een solo van 55 kilometer. Achter hem probeerde een andere Nederlander, Lars Boom, het gat nog dicht te krijgen. Maar ook hij kreeg dit niet voor elkaar. Sébastien Turgot werd uiteindelijk de verrassende tweede, voor Alessandro Ballan op bijna 1 minuut en veertig seconden. Juan Antonio Flecha, Niki Terpstra en Lars Boom vervolledigden de achtervolgende groep. De nummer zeven finishte zelfs op ruim drie en een halve minuut achter de winnaar. Parijs-Roubaix staat bekend om zijn kasseien, en zo zal het ook altijd blijven bekend staan. De eerste 98 kilometer is echter over ‘gewoon' wegdek. Daarna volgen 27 sectoren, die aflopend genummerd zijn, tot aan de aankomst in Roubaix. De sectoren zijn verdeeld in diverse categorieën. De zwaarste stroken krijgen vijf sterren mee, terwijl de makkelijkste stukken op kasseien één ster op hun conto krijgen. De meest bekend kasseienstrook is die van het Bos van Wallers, eigenlijk het Trouée d'Arenberg genoemd. Hier zijn vele reputaties gemaakt en gebroken. De tweede strook van vijf sterren is die van Mons-en-Pévèle na 210 kilometer. Het derde vijf sterren stuk is die van het Carrefour de l'Arbre. Het lijkt of de kasseien daar van een helikopter naar beneden zijn gegooid. Vaak valt hier de beslissing. Na het Carrefour is nog achttien kilometer te verrijden. Met de laatste weken in ogenschouw kan er bijna maar één iemand winnen op wegen van Noord-Frankrijk: Fabian Cancellara. De Zwitserse sneltrein was al oppermachtig in de E3-Prijs en de Ronde van Vlaanderen. Dan is het vooral de vraag wie hem kan gaan kloppen komende zondag. Het enige smetje op zijn voorbereiding is zijn valpartij in de Scheldeprijs, maar dit lijkt niet veel schade te hebben berokkend. Bij Omega Pharma-Quick Step hebben ze een flinke aderlating achter de kiezen met het uitvallen van Tom Boonen. De Belgisch kampioen zal nu als speerpunt vervangen worden door Sylvain Chavanel, de Franse schaduwkopman van de ploeg. Hij wordt ondersteund door onze landgenoot Niki Terpstra (vorig jaar vijfde) en Stijn Vandenbergh. Orica-GreenEDGE heeft met de Nederlander Sebastian Langeveld zeker een kanshebber voor de zege, door een ietwat teleurstellend verlopen Ronde van Vlaanderen wil hij hier revanche nemen. Goede uitslagen reed Langeveld nog niet eerder in Roubaix onder meer door pech. Mocht dit hem dit jaar bespaart blijven zit een topresultaat erin. In de ploeg heeft hij dan ook nog oud-winnaar Stuart O'Grady, die hem waar nodig zal bijstaan. De man in vorm, zo bleek vorige week, is Jurgen Roelandts. De Belg was na de twee kemphanen Cancellara en Sagan derde in de Ronde van Vlaanderen. Op papier heeft Lotto-Belisol niet de beste formatie voor het voorjaar, maar in Vlaanderen kwam de ploeg sterk voor de dag onder meer door de hulp van André Greipel en Marcel Sieberg. Ook Garmin-Sharp heeft een oud-winnaar aan de start. Johan Vansummeren heeft zich niet heel veel laten zien dit jaar, maar mag op dit parcours zeker niet uitgesloten worden voor de overwinning. De ploeg heeft verder ook nog sprinter Tyler Farrar en de Nederlander Martijn Maaskant, als heeft die laatste al tijden geen grootste prestaties meer geleverd. BMC Racing wordt het hele jaar al genoemd bij de favorieten, dus ook in Parijs-Roubaix. Het wordt echter wel tijd voor het sterrenensemble om prestaties te gaan leveren. Thor Hushovd heeft al jaren de droom om de wedstrijd bij te schrijven. Verder moet in de Amerikaanse formatie worden uitgekeken naar Taylor Phinney en Daniel Oss. Nummer drie van vorig jaar, Alessandro Ballan, ontbreekt nog steeds na een zware val vorig jaar december. Wat voor BMC geldt, geldt dit jaar ook voor Sky ProCycling. Veel verwachtingen in de klassiekers, maar nog weinig prijzen. Het is ook afvragen wie de kopman zondag zal zijn. Is het voor Ian Stannard, Edvald Boasson Hagen, Geraint Thomas of misschien wel voor Mathew Hayman (vorig jaar negende)? Er staan ook nog een pak andere renners aan de start met aspiraties voor de overwinning. Filippo Pozzato is misschien wel één van de meest talentvolle renners op kasseien, maar bij de Italiaan wil het er vaak toch niet uitkomen. Zijn landgenoot Luca Paolini won dit jaar al een semi-klassieker (Omloop Het Nieuwsblad), maar moet het nog laten zien in een echte topklassieker. Heinrich Haussler lijkt dit jaar weer goed te zijn, maar moet nog wel leren doseren in zo'n zware wedstrijd. Ook de Fransen hebben nog wel wat renners aan de start die voor een verrassing kunnen zorgen. Sébastien Turgot was vorig jaar tweede en is nu kopman van zijn ploeg Europcar, die verder ook Damien Gaudin, proloogwinnaar van Parijs-Nice en in 2007 de laureaat van de belofteneditie van deze koers, mee neemt. Bij FDJ hebben ze met Yoann Offredo en Matthieu Ladagnous verschillende ijzers in het vuur. De Nederlandse ploegen hebben ook een paar outsiders aan de start. Bij Blanco is Lars Boom de kopman. Hij was de laatste weken niet top, maar werd in de Ronde van Vlaanderen desondanks weer elfde. Daarnaast beschikt de ploeg nog over de Belgen Sep Vanmarcke en Maarten Wynants (vorig jaar tiende). Bij Argos-Shimano is John Degenkolb wederom speerpunt, maar de Duitser heeft nog niet de benen dit voorjaar. De ploeg heeft verder ook Tom Veelers in de gelederen, ook hij is oud-winnaar van de beloftenwedstrijd van Parijs-Roubaix. Bij Vacansoleil-DCM heeft men wel een echte outsider voor de zege met Juan Antonio Flecha. Ook heeft de Spanjaard een Belgische secondant mee: Björn Leukemans.

Wo 13 april 2011 | 15:30 Wielrennen: De Brabantse Pijl

13/04/11 - Wielrennen op de weg, Rechtstreeks verslag van deze wielerwedstrijd. Een voorbeschouwing van wielernieuws.be: Vandaag krijgt het wielerpeloton de Brabantse Pijl voorgeschoteld, meteen ook de afsluiter van het ‘Flanders...

Rechtstreeks verslag van deze wielerwedstrijd. Een voorbeschouwing van wielernieuws.be: Vandaag krijgt het wielerpeloton de Brabantse Pijl voorgeschoteld, meteen ook de afsluiter van het ‘Flanders Classics’-seizoen. Deze semiklassieker, ten zuidwesten van Brussel, is toe aan haar 51e editie. De Brabantse Pijl vormt de ideale prelude voor de klimklassiekers. Vorig jaar kleurde het podium volledig Belgisch met winnaar Sébastien Rosseler, Thomas De Gendt als tweede en Jurgen Van De Walle als derde. De start wordt gegeven op de Grote Markt in Leuven. Vanuit de Studentenstad wordt een lus getrokken van 137 km. In de vijf lokale ronden van elk 12,7 km die daarop volgen kan de koers pas echt losbarsten. Want daarin moeten telkens de Hagaard, Hertstraat, IJskelderlaan en Schavei beklommen worden. Samengevat krijgen de renners niet minder dan 30 hellingen voorgeschoteld in deze 200,4 km lange wedstrijd. De Alsemberg, tot 2009 de scherprechter van deze koers, is er niet meer bij. De Bruine Put in Dworp zal langs de zwaarste zijde worden beklommen en met de Holstheide in Huldenberg is er ook een nieuwe helling opgenomen. Oscar Freire won deze wedstrijd al drie opeenvolgende keren, van 2005 tot 2007, en kan dus dankzij een vierde zege mederecordhouder worden, samen met Edwig Van Hooydonck. Met de klimklassiekers voor de deur rust de Belgische hoop vooral op de schouders van Philippe Gilbert. De kopman van Omega Pharma-Lotto wil top zijn in de Amstel Gold Race en Luik-Bastenaken-Luik en kan en passant ook schitteren in de Brabantse Pijl. Björn Leukemans, één van de vele pechvogels in Parijs-Roubaix, komt aan de start als kopman van een bijzonder sterke Vacansoleil-ploeg met verder ook nog Belgisch kampioen Stijn Devolder, Parijs-Nice-revelatie en de tweede van vorig jaar Thomas De Gendt, Sergey Lagutin, Marco Marcato en de Nederlanders Johnny Hoogerland, Wout Poels en Rob Ruygh. Andere kanshebbers zijn o.a. Paul Martens, Greg Van Avermaet, Jurgen Vandenbroeck, Ben Hermans, Italiaans kampioen Giovanni Visconti, Bert De Waele, Sep Vanmarcke, Staf Scheirlinckx en Gianni Meersman.

Di 9 april 2019 | 19:05 De kleedkamer

Seizoen 4 - Aflevering 4 - Documentairereeks over memorabele wielerklassiekers. Parijs-Roubaix 2011. In het Bos van Wallers vraagt Ruben aan Johan Vansummeren, Mathew Hayman, Lars Boom en Sep Vanmarcke wat het betekent om de Hel van het Noorden te winnen, of niet te kunnen winnen. Met reportages over Fabian Cancellara en Alessandro Ballan.

Ma 8 april 2019 | 21:10 De kleedkamer

Seizoen 4 - Aflevering 4 - Documentairereeks over memorabele wielerklassiekers. Parijs-Roubaix 2011. In het Bos van Wallers vraagt Ruben aan Johan Vansummeren, Mathew Hayman, Lars Boom en Sep Vanmarcke wat het betekent om de Hel van het Noorden te winnen, of niet te kunnen winnen. Met reportages over Fabian Cancellara en Alessandro Ballan.

Do 7 maart 2019 | 13:50 Extra Time Koers

Aflevering 1 - Wielertalkshow. Vaste gesprekspartners: Karl Vannieuwkerke en Tom Boonen. Gasten: Sep Vanmarcke en Oliver Naesen.

Wo 6 maart 2019 | 22:05 Extra Time Koers

Aflevering 1 - Wielertalkshow. Vaste gesprekspartners: Karl Vannieuwkerke en Tom Boonen. Gasten: Sep Vanmarcke en Oliver Naesen.

Zo 8 april 2018 | 17:20 NOS Studio Sport

Live verslag van de wielerwedstrijd Parijs-Roubaix. Wordt het glibberen over natte kasseien, of stof happen in het Bos van Wallers? Bij de klassieker Parijs-Roubaix kan het alle kanten op. In beide gevallen doet de koers zijn bijnaam 'Hel van het Noorden' volledig eer aan. Het is alweer de 116de keer dat de wedstrijd verreden wordt. De NOS is er vandaag live bij als het peloton zijn jaarlijkse martelgang naar de wielerbaan van Roubaix aflegt. Met een handvol favorieten, onder wie Greg van Avermaet (de winnaar van vorig jaar), Zdenek Stybar, Sep Vanmarcke en alleskunner Peter Sagan. En Niki Terpstra, die in de vorm van zijn leven verkeert en onlangs de Ronde van Vlaanderen won. Vanaf 10:55 uur kunnen wielerliefhebbers voor rechtstreekse beelden terecht bij de livestream op NOS.nl en in de NOS-app. NOS Studio Sport schakelt over naar de koers na afloop van de Marathon van Rotterdam. Het commentaar is van Joris van den Berg en Maarten Ducrot.

Za 15 juli 2017 | 11:30 Vive le vélo

Aflevering 13 - Talkshow waarin Karl Vannieuwkerke met zijn gasten terugblikt op de voorbije Tourdag: Gasten: Sep Vanmarcke en Bert Blocken.

Vr 14 juli 2017 | 22:10 Vive le vélo

Aflevering 13 - Talkshow waarin Karl Vannieuwkerke met zijn gasten terugblikt op de voorbije Tourdag: Gasten: Sep Vanmarcke en Bert Blocken.

Vr 14 oktober 2016 | 19:05 Extra Time Koers

Speciale aflevering n.a.v. het WK wielrennen op de weg in Doha (Qatar). Gasten: Karl Vannieuwkerke, Eddy Planckaert, Jan Janssen en Sep Vanmarcke.

Do 13 oktober 2016 | 21:10 Extra Time Koers

Speciale aflevering n.a.v. het WK wielrennen op de weg in Doha (Qatar). Gasten: Karl Vannieuwkerke, Eddy Planckaert, Jan Janssen en Sep Vanmarcke.

 Meer